(ur. 1945, Kraków)

Malarz.

1971 Kończy studia w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa, dyplom w pracowni prof. Krystyny Łady-Studnickiej. W latach 1972–1985 wykłada na tej uczelni.
Lata 70. Tworzy duże obrazy o charakterze szkicowym, w które włącza pocztówki i fotografie – elementy z życia codziennego, ale także przedmioty, z którymi wiążą się wspomnienia i emocje. Często w obrazie umieszcza kadr pejzażu, początkowo w centrum pracy, potem w narożniku. Kładzie nacisk na proces zapisywania wrażeń: nakłada na siebie kolejne warstwy farby, zamazuje powierzchnię, zestawia przekreślenia. Niezwykle istotną rolę odgrywają rysunki, które są rodzajem notatnika (jego obrazy również sprawiają wrażenie pokrytych zapiskami), ale także inspiracją, ponieważ artysta przenosi specyficzny sposób zapisu związany z rysunkiem – jego szkicowy charakter – na obraz olejny. Na wczesnych rysunkach można zobaczyć akcesoria malarskie (tubki, pędzle, naczynia), co kieruje uwagę odbiorcy na warsztat, na narzędzia, którymi dysponuje twórca. Pod koniec lat 70. pojawiają się prace z motywem figur ludzkich na białym tle, podążających w różnych kierunkach.
Lata 80. W dalszym ciągu maluje sylwetki ludzkie. Stopniowo zagęszcza kreskę, gubi przejrzystość, pogrubia fakturę. Od połowy lat 80. zaczyna tworzyć obrazy złożone z mniejszych, osobno malowanych obrazów-segmentów, którymi artysta otacza centralną kompozycję. W końcu lat 80. jedynym tematem prac Ciecierskiego staje się syntetyczny pejzaż.
Lata 90. Kontynuuje prace z lat 80., rozbudowując wcześniejsze pomysły i tworząc wielopłaszczyznowe kompozycje z nakładających się obrazów.
Ostatnie prace. Wykonuje kompozycje fotograficzne, na które składają się zdjęcia akcesoriów malarskich: wyciśnięte tubki i słoiczki po farbach. Zestawia obok siebie ten sam motyw – zlew z wodą zabarwioną na różne kolory po myciu pędzli. Dzięki takiemu zabiegowi sugeruje pewien rytm, pozbawiony jednak kolorystycznej regularności. Z drugiej strony, jest to kolejny rodzaj zapisu codzienności.

Wybrane wystawy indywidualne: Galeria Zapiecek, Warszawa 1977; Wetering Galerie, Amsterdam 1984, 1985, 1987, 1988, 1992, 1994, 1997, 2000, 2002; Galerie des Arénes, Carée d’art, Musée d’Art Contemporain, Nîmes 1991; Galerie Hans Stelow, Düsseldorf 1991, 1993; Obrazy i brudnopisy 1971–2002, Galeria Zderzak, Kraków 2002; Pakt z malarstwem, Bunkier Sztuki, Kraków 2003; Malarstwo o malarstwie, Galeria 86, Łódź 2004; Obrazy niesfotografowane, Galeria Le Guern, Warszawa 2004.

Wybrane wystawy zbiorowe: 4 Foksal Gallery Artists, Richard Demarco Gallery, Edynburg 1985; Biennal de São Paulo, 1987, 1994; Polish Realities. New Art from Poland, Third Eye Centre, Glasgow 1988; Documenta IX, Kassel 1992; Muzeum Sztuki w Łodzi 1931–1992. Collection – Documentation – Aktualité, Musée d’Art Contemporain de Lyon, Espace Lyonnais d’Art Contemporain, Lyon 1992; Europa, Europa, Kunst-und Ausstellungshalle der BDR, Bonn 1994; Granice obrazu. Malarstwo w Polsce lat dziewięćdziesiątych, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 1997; Pomiędzy estetyką a metafizyką, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała 2000; In Between: Art From Poland 1945–2000, Cultural Center, Chicago 2001; Collection, Ludwig Museum – Museum of Contemporary Art, Budapeszt 2003; In the Mirror of Landscape, Würth Gallery, Hagan 2004; Samoświadomy obraz, Galeria Miejska Arsenał, Poznań 2005.