Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]
Prawo dla organizacji pozarządowych nie nadąża za dynamicznym rozwojem sektora, zwłaszcza w dziedzinie kultury, która od strony prawnej nie została zreformowana. Coraz więcej zjawisk domaga się uregulowania prawnego i wytyczenia jasnych zasad postępowania. Najważniejsze wydają się tematy:
  • Jak traktowane być powinny organizacje, powoływane przez instytucje publiczne, agencje artystyczne lub pojedynczych artystów, którzy zakładając kostium stowarzyszenia czy fundacji, uzyskują prawo do starania się o środki publiczne, przeznaczone dla organizacji pozarządowych. Czy jest to zjawisko rozszerzania sięi rozwoju III sektora, zacierania się granic między podmiotami, czy też luka prawna, w którą wpadają podmioty niedziałajace dla zysku, ale też niemające typowych funkcji i cech stowarzyszenia czy fundacji.
  • Czy słuszne, efektywne i rozwojowe jest dofinansowywanie kultury nieinstytucjonalnej na poziomie samorządów w trybie realizacji zadań publicznych samorządu.
  • Czy da się oddzielić ośrodek władzy od ośrodka decyzyjnego – przyznającego dotacje (np.poprzez powołanie instytutów takich jak Instytut Filmowy, regranting prowadzony także przez organziacje pozarządowe).
  • Jaki powinien być udział obywateli, artystów, animatorów, organizacji społecznych w kształtowaniu polityki kulturalnej na poziomie strategicznym i operacyjnym, czyli np. w formułowaniu kulturalnych zadań publicznych na poziomie gminy i administracji centralnej.
  • Czy da się wspólnym wysiłkiem administracji, mediów publicznych i samych twórców wykreować modę na mecenat kutury, także tej mniej „oczywistej” (czyli nie tylko zabytki, wydarzenia masowe, lub działania związane przeciwdziałaniem wykluczeniu społecznemu).
  • Czy da się wypracować, ujednolicić i wystandaryzować narzędzia pomocne w ocenie przedsięwzięć kulturalnych, by przeciwdziałać niezbepieczeństwu przeliczania ich na osobobilety lub zdaniu się na uznaniowość urzędników (zwłaszcza na poziomie samorządowym) lub też padajacy ze strony organizacji argument „to zawsze było dotowane”.
  • Czy da się wypracować formę wspierania stałej niepublicznej oferty kulturalnej, np. poprzez kilkuletnie granty na działalność lub/i powoływanie niepublicznych instytucji kultury?
  • Jak traktujemy zjawisko „ekonomizacji” sektora pozarządowego? Jakie zasady powinny dotyczyć organizacji, które próbują dywersyfikować swój budżet, prowadząc dzialność gospodarczą i które ubiegają się o dofinansowywanie ze środków publicznych? Czy należy je w tym kierunku wspierać, czy też należy twardo trzymać się rozróżniania działalności gospodarczej (nawet jeśli zyski z niej reinwestowane są obowiązkowo działania statutowe organizacji) od działalności statutowej.
  • Czy należy dążyć w kierunku zrównania dostępu do środków publicznych dla wszystkich podmiotów, które zajmują się działalnością kulturalną non profit.
  • Czy należy dążyć w kierunku prymatu oceny merytorycznej. Czy nie powinno być tak, że to pomysł na projekt powinien podlegać ocenie, a w drugim etapie poprawność formalna?

Odpowiedzi na te pytania powinny być (i są) przedmiotem debaty. Niektóre sugestie, pojawiajace się podczas dyskusji w środowisku kultury niezależnej przedstawiam w kontrach przy poszczególnych hasłach.

« Sierpień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo