Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Szkolnictwo artystyczne w praktyce – próba oceny zmian na artystycznym rynku edukacyjnym

2.2. Zmiany w szkolnictwie wyższym

Powstanie rynku uczelni niepublicznych oraz wzrost autonomii uczelni wyższych po 1989 r. przesądziły o pojawieniu się bogatszej oferty edukacyji artystycznej na poziomie studiów wyższych. Nie tylko uczelnie niepubliczne zdecydowały się na prowadzenie edukacji artystycznej, lecz również państwowe jednostki, bardzo często uniwersyteckie, otworzyły studia na niektórych kierunkach artystycznych. Konsekwencją tego jest wzrost konkurencji, gdyż uczelnie nadzorowane przez MKiDN (dotychczasowe jedyne publiczne uczelnie artystyczne) utraciły monopol na edukację w tej dziedzinie.

Pomimo przewagi, jaką mają dotychczasowe publiczne uczelnie artystyczne (Akademie Muzyczne, Akademie Sztuk Pięknych, uczelnie teatralne i filmowa), innym uczelniom publicznym udaje się z roku na rok poszerzać ofertę edukacyjną, co oznacza również wzrost liczby studentów. Brak jest solidnych badań rankingowych, które pozwoliłyby na porównanie poziomów nauczania na kierunkach artystycznych wszystkich uczelni, ale można pokusić się o stwierdzenie, że większe zainteresowanie uczelniami artystycznymi wynika z wyższego poziomu nauczania, renomy tych uczelni, a w pewnym stopniu z tradycji.

Pozycja uczelni niepublicznych oferujących edukację artystyczną jest znacznie słabsza od obu typów uczelni publicznych. Studenci muszą bowiem za edukację płacić, a koszty prowadzenia kierunków artystycznych są znacznie wyższe niż innych studiów (na przykład z zakresu nauk społecznych). Ponadto edukacja w tych placówkach nie opiera się na relacji mistrz–uczeń, a proces uczenia przebiega w sposób o wiele mniej zindywidualizowany niż na publicznych uczelniach artystycznych. Jednak oferta specjalizacji znacznie częściej jest zorientowana na wymagania rynku (architektura wnętrz, grafika, wzornictwo), a nauczanie ukierunkowane bardziej „praktycznie”, tak by student mógł uzyskać umiejętności potrzebne do znalezienia i wykonywania pracy.

Placówki wyższego szkolnictwa artystycznego w Polsce ubiegają się o kandydatów. Od kilkunastu lat nie tylko wzrosło znaczenie uczelni niepublicznych, lecz również między uczelniami publicznymi istnieje konkurencja. Trudno jednak mówić o konkurencji merytorycznej między publicznymi uczelniami artystycznymi i publicznymi uczelniami nieartystycznymi czy uczelniami niepublicznymi, ponieważ regulacje prawne niewystarczająco określiły rolę MKiDN jako organu nadzorującego wyższe szkoły nieartystyczne prowadzące kierunki artystyczne, co dało pełną swobody powoływania nowych kierunków na podstawie regulacji ministra odpowiedzialnego za naukę i szkolnictwo wyższe. Brak nadzoru MKiDN nad uczelniami nieartystycznymi prowadzącymi studia na kierunkach artystycznych nie mobilizuje tych uczelni do podnoszenia jakości kształcenia, a rynek, konkurencyjny w tym obszarze, opiera się jedynie na opiniach i decyzjach studentów, którzy rozstrzygają o istnieniu kierunków artystycznych na uczelniach nieartystycznych. Jedynym ograniczeniem tej konkurencyjności jest konieczność płacenia za edukację przez studentów uczelni niepublicznych lub studiujących w formie niestacjonarnej na uczelniach publicznych.

Wydaje się też, że wysokie koszty kształcenia oraz liczba studentów malejąca z powodu niżu demograficznego skorygują sytuację części niepublicznych szkół realizujących kształcenie artystyczne. Już teraz w kilku takich uczelniach trwa postępowanie likwidacyjne. Są to między innymi Wyższa Szkoła Sztuki Stosowanej „Opus Art” w Sosnowcu, Schola Posnaniensis – Wyższa Szkoła Sztuki Stosowanej w Poznaniu (choć jej absolwenci odnosili sukcesy w konkursach krajowych), Szkoła Wyższa Rzemiosł Artystycznych w Warszawie czy Wyższa Szkoła Sztuk Wizualnych i Nowych Mediów w Warszawie.


« Sierpień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo