Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Diagnoza stanu obecnego (kwiecień 2009 r.)

3.2. Polska Platforma Tańca – reaktywacja, październik 2008 r.

„Od piętnastu lat pozostajemy w niezrozumiałej izolacji, powtarzając w kółko te same postulaty bez żadnych konkretnych efektów. Po pierwszym tanecznym boomie początku lat dziewięćdziesiątych, mimo corocznych imprez, na których jak dotąd (poza warszawskim, ale organizowanym co dwa lata Body-Mind) sporadycznie można było zobaczyć aktualną światową czołówkę, i mimo działalności kilkudziesięciu tanecznych grup, od wielu lat nie odnotowaliśmy spektakularnego debiutu choreograficznego. Jednorazowo odbyła się także polska platforma taneczna – znany na całym świecie sposób promocji osiągnięć młodej sztuki danego kraju, który dla wielu artystów może być jedyną szansą pokazania się zagranicznym prezenterom, dyrektorom festiwali, krytykom, nierzadko też staje się trampoliną do międzynarodowej kariery, szansą nawiązania kontaktu ze światem. Na takich platformach zachodni promotorzy odkrywają talenty... Jak więc widać już, na starcie nasze szanse są nierówne, co może być odpowiedzią na pytanie, dlaczego polskich artystów nie spotkamy na żadnym liczącym się festiwalu europejskim. Bo przecież: czy polscy artyści są mniej utalentowani od swych rówieśników w Pradze, Budapeszcie czy Sofii? Bynajmniej” 38. Tak pisała Joanna Leśnierowska jeszcze w 2006 r., by po dwóch latach znaleźć współorganizatora i tym samym rozwiązanie problemu.

Pierwszą Polską Platformę Tańca – taniec.pl, zorganizowała Edyta Kozak w czerwcu 2003 r. w Warszawie. W 2006 r. obok Anny Królicy, Adama Kamińskiego, Anny Hryniewieckiej i Joanny Leśnierowskiej była ona członkiem jury, które wybrało czternaście z pośród ponad sześćdziesięciu nadesłanych na platformę spektakli tanecznych. Część artystów uczestniczących w tańcu.pl była obecna i na tej platformie. Inni też uczestniczą dziś w tanecznym życiu; jakoś przetrwali, rozwijają się, czasami zmieniają stylistyki i alianse, ale istnieje już twórcza ciągłość. Oczywiście są też nowe zjawiska.

Dzięki współpracy między Anną Hryniewiecką a Joanną Leśnierowską, między Centrum Kultury Zamek a Starym Browarem Art Center, między instytucją miejską a instytucją prywatną zaistniała Polska Platforma Tańca w Poznaniu w 2008 r. Także Instytut Adama Mickiewicza wsparł organizatorów, opłacając pobyt dziesięciorga gości. Jego przedstawicielka zaś uczestniczyła w Platformie. IAM zdecydował się też partycypować w wydaniu pokłosia Platformy na DVD. Z Ministerstwa Kultury nie było wprawdzie nikogo, ale minister zgodził się objąć honorowym patronatem całą imprezę, a taki patronat i wsparcie ministerstwa, jak się można domyślić, są ogromnie ważne, podnoszą rangę imprezy z lokalnego wydarzenia do „narodowej sprawy”. To bardzo dobry znak na przyszłość 39.

Po zeszłorocznej edycji Polska Platforma Tańca została wpisana do międzynarodowego kalendarza wydarzeń tanecznych.




---------------------------------------------------------------------
38 J. Leśnierowska, Czekając na Małysza, „Didaskalia” 2006 (75).
39 J. Majewska, Reaktywacja albo powtórne przebudzenie. Polska Platforma Tańca w Poznaniu, „Didaskalia” 2008 (88).
 

« Maj 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo