Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Analiza dynamiczna zmian w tańcu współczesnym w okresie ostatnich dwudziestu lat

2.3.2. Szkoły tańca

Szkoły takie prowadzą niemal wszystkie instytucjonalne zespoły taneczne w Polsce. Miłośnicy tej sztuki mogą w nich dwa (lub więcej) razy w tygodniu pobierać lekcje. Zazwyczaj są one prowadzone przez tancerzy danego zespołu i służą promocji tańca współczesnego, a czasami wyszukiwaniu talentów. Lekcje takie organizuje między innymi Śląski Teatr Tańca, Polski Teatr Tańca oraz Gdański Teatr Tańca 35.

Edukacja w szkółce przy którymś z zespołów, czy nawet wieloletnia praca w jakimś znanym teatrze w charakterze tancerza, z formalnego punktu widzenia nie daje żadnego certyfikatu. Dyplom tancerza można uzyskać w Polsce jedynie kończąc szkolę baletową. Istnieją natomiast szkoły, dzięki którym można zostać nauczycielem tańca, są to placówki na poziomi policealnym, takie jak Studium Animatorów Kultury, które mają specjalizację taneczną. Absolwenci takiej szkoły mogą podjąć pracę na przykład w domach kultury. Niestety najczęściej poziom nauczania tańca współczesnego nie jest tam wystarczający. Głównym powodem tego stanu rzeczy jest wstępne założenie, że kształci się w nich entuzjastów na instruktorów tańca, a nie na zawodowych tancerzy, również nauczyciele w tego typu szkołach wywodzą się ze o środowiska instruktorskiego, a nie ze świata wielkich artystów i nie mają zbyt wiele czasu na zawodowe dokształcanie. Elementy edukacji z zakresu współczesnych form tańca istnieją także w programach różnych innych szkół artystycznych, na przykład w studiach wokalno-aktorskich, na uczelniach teatralnych itp. (dokładniej o szkolnictwie w kolejnym rozdziale).

Polscy tancerze, którzy nie ukończyli szkoły baletowej, a zajmują się tańcem modern w sposób profesjonalny (tzn. utrzymują się lub próbują się utrzymywać z tańca), są zmuszeni pracować bez specjalnych uprawnień, co często utrudnia im relacje z oficjalnymi instytucjami, lub muszą szukać formalnego wykształcenia za granicą. Ci natomiast, którzy ukończyli szkołę baletową, a chcą zajmować się zawodowo tańcem nowoczesnym, także borykają się z trudnościami polegającymi na ciągłym szukaniu możliwości poszerzenia zawodowych kompetencji, co w końcu także często wiedzie ich za granicę. Coraz więcej młodych tancerzy dzisiaj kończy renomowane europejskie szkoły tańca. Przyglądając się zatem z szerszej perspektywy sztuce tańca współczesnego w Polsce i edukacji w tym zakresie, widzimy, że choć nie brakuje ludzi utalentowanych, wciąż sztuka ta znajduje się w początkowej fazie rozwoju. Niewątpliwie wielkim krokiem w stronę unowocześnienia polskiego systemu kształcenia tanecznego jest otwarcie we wrześniu 1999 r. pierwszego w Polsce wydziału tańca współczesnego w Państwowej Szkole Baletowej w Bytomiu, gdzie młodzież po czteroletniej nauce na tym kierunku uzyskuje dyplom tancerza współczesnego. Kolejnym – utworzenie w 2007 r., z inicjatywy Jacka Łumińskiego, na PWST w Krakowie wydziału teatru tańca ze specjalizacją aktor-tancerz, w 2008 r. przeniesioną do Bytomia.




------------------------------------------------------------------------
35 Na podstawie pracy Joanny Czajkowskiej „O różnych drogach edukacji z zakresu tańca współczesnego w Trójmieście”.

« Marzec 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo