Polski
Wzornictwo jest istotnym elementem kultury materialnej, o szerokim zakresie oddziaływania, co dobrze wyraża sformułowanie „piękno dla każdego i na co dzień”15 .
Powszechną światową tendencją, nasilającą się zwłaszcza od początku bieżącego stulecia, także w Unii Europejskiej, jest ujmowanie wzornictwa (design) jako przemysłu kultury (cultural industry) w ramach szerszej grupy przemysłów kreatywnych (creative industries) 16.
Rysunek 2. Model singapurski sektora branż kreatywnych
W modelu singapurskim, za którym się tu opowiadamy wzornictwo (design) jest postrzegane jako sektor generujący unikatową treść, objętą prawami autorskimi, dostępną dla szerokiego kręgu odbiorców, i jest umiejscowione w podstawowej grupie przemysłów kultury, między innymi obok sztuki, literatury i architektury17. Przemysły kultury i przemysły kreatywne generują w Niemczech odpowiednio 1,6% i 2,6% krajowego GDP, zatrudniając 680 tys. i 1 mln mieszkańców, więcej niż przemysł motoryzacyjny (630 tys.). Design jest jednym z najszybciej rozwijających się tam przemysłów kultury – 6,5% rocznie, o rosnącej liczbie średnich i małych studiów projektowych (35 tys. firm).
W Polsce istotna rola przemysłów kultury jest zapisana w Narodowej Strategii Rozwoju Kultury 2004-2013, nie są jednak one wskazane jako obszar priorytetowy 18. Według raportu zamówionego przez Komisję Europejską wartość przemysłów kreatywnych w 2003 r. w Polsce jest szacowana na 6,2 mld euro, co stanowi 1,2% krajowego GDP, znacznie poniżej średniej UE wynoszącej 2,6%. Raport ten nie przedstawia danych dla przemysłów kultury 19. Dyskusja o podejściu do przemysłów kreatywnych i przemysłów kultury jest podejmowana przez wiele autorytetów, na podstawie dostępnych danych próbujących określić ich zasięg oddziaływania i wartość20 .
O postrzeganiu wzornictwa jako przemysłu kultury świadczą krajowe festiwale wzornictwa oraz liczne wymienione wcześniej krajowe i zagraniczne wystawy współczesnego wzornictwa, rozumianego jako dziedzina kultury materialnej.
poprzedni rozdział
...................................................................
15 W. Telakowska, T. Reindl, Problemy wzornictwa przemysłowego, Omega, Biblioteka Wiedzy Współczesnej, PWN, Warszawa 1966, s. 149.
16 The Creative Economy Report 2008. The Challenge of Assessing the Creative Economy: Towards Informed, United Nations, 2008.
17 B. Fessel, M. Sondermann, Culture and Creative Industries in Germany, German Commission for UNESCO, Bonn 2008.
18 Narodowa Strategia Rozwoju Kultury 2004-2013, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 2004, s. 152.
19 The Economy of Culture in Europe. Raport KEA European Affairs dla Komisji Europejskiej, październik 2006, s. 355.
20 D. Ilczuk, A. Wieczorek, Przemysły kultury w Warszawie, Instytut Kultury, Warszawa 2000, s. 22; J. Szomburg, Kultura i przemysły kultury szansą rozwojową dla Polski. IBnGR, Warszawa 2002, s. 125.
15 W. Telakowska, T. Reindl, Problemy wzornictwa przemysłowego, Omega, Biblioteka Wiedzy Współczesnej, PWN, Warszawa 1966, s. 149.
16 The Creative Economy Report 2008. The Challenge of Assessing the Creative Economy: Towards Informed, United Nations, 2008.
17 B. Fessel, M. Sondermann, Culture and Creative Industries in Germany, German Commission for UNESCO, Bonn 2008.
18 Narodowa Strategia Rozwoju Kultury 2004-2013, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 2004, s. 152.
19 The Economy of Culture in Europe. Raport KEA European Affairs dla Komisji Europejskiej, październik 2006, s. 355.
20 D. Ilczuk, A. Wieczorek, Przemysły kultury w Warszawie, Instytut Kultury, Warszawa 2000, s. 22; J. Szomburg, Kultura i przemysły kultury szansą rozwojową dla Polski. IBnGR, Warszawa 2002, s. 125.
