Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Diagnoza stanu polskiego wzornictwa

2.3. Kształcenie specjalistów w zakresie wzornictwa

2.3.3. Niedostatki kształcenia probiznesowego i praktyk zawodowych


W określonych przez MNiSW standardach kształcenia w zakresie wzornictwa4 brak jednoznacznych sformułowań co do treści i elementów kształcenia probiznesowego, czyli:

- metodyki wdrażania i zarządzania nowym produktem wzorniczym;
- prawnej ochrony własności intelektualnej, w tym prawa autorskiego;
- przyszłej roli absolwenta na rynku, problematyki zakładania własnej działalności gospodarczej, mechanizmów rynkowych, prawnych i finansowo-fiskalnych;
- współpracy z przedsiębiorstwami i w zespołach interdyscyplinarnych.

Tylko wybrane uczelnie wyższe, widzące potrzeby i wymagania współczesnej gospodarki wobec przyszłych projektantów wzornictwa i wychodzące poza minima programowe, realizują rozszerzone, autorskie programy kształcenia. Przykładem jest Wyższa Szkoła Sztuki i Projektowania w Łodzi, gdzie na Wydziale Wzornictwa w Katedrze Projektowania Tkaniny, Ubioru, Biżuterii i Obuwia proces badawczy i dydaktyczny nie tylko skupia się na problemach: nauczania rysunku technicznego, technologii materiałowej i produkcyjnej, konstruowania oraz modelowania postaci podmiotu badanego lub projektowanego, analizy i budowy formy plastycznej, analizy i budowy formy wzorniczej, ergonomii, ale także obejmuje metodykę projektowania i wdrażania nowego produktu.

W programach kształcenia mało uwagi poświęca się też praktykom i stażom w przemyśle czy w profesjonalnych studiach projektowych w kraju i za granicą. Brakuje systemowego wsparcia rozwoju kontaktów i współpracy międzyuczelnianej, przede wszystkim szkół artystycznych z uczelniami technicznymi i ekonomicznymi – współpraca tego typu jest raczej wyjątkiem niż regułą (np. współpraca Wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie i Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej). Wzorem w tym zakresie może być program Management of New Product Development, realizowany w ramach programu europejskiej współpracy międzyuczelnianej TEMPUS, w którym na początku lat dziewięćdziesiątych uczestniczyli wykładowcy i studenci Wydziału Form Przemysłowych ASP w Krakowie i Wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie. Dzięki temu programowi powstał podręcznik Rozwój nowego produktu autorstwa Jerzego Ginalskiego, Marka Liskiewicza i Janusza Seweryna, pierwsza w Polsce publikacja tego rodzaju5 .

poprzedni rozdział

.............................................................................................
4 Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 września 2007 r. w sprawie standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia, a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz.U. z 2007 r., nr 164, poz. 1166), Załącznik nr 114 „Standardy kształcenia dla kierunku studiów: Wzornictwo”.
5 J. Ginalski, M. Liskiewicz, J. Seweryn, Rozwój nowego produktu, ASP Kraków, Kraków 1994.


« Czerwiec 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo