Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Instytucje kultury (Barbara Fatyga na podstawie tekstu Jacka Nowińskiego)

7.3. Wnioski z badań

7.3.3. Działalność instytucji kultury


(1) Instytucje kultury, w tym te uważane za najbardziej zachowawcze – muzea i biblioteki – rozwijają się w zakresie swoich podstawowych funkcji (gromadzenie, ochrona, opracowywanie zbiorów) oraz prowadzą, przynajmniej w dużych miastach, ożywioną działalność w zakresie promocji własnych zasobów i edukacji kulturalnej; są organizatorami przedsięwzięć o charakterze naukowym, popularnonaukowym, artystycznym i wydawniczym, często jednak odległych od ich głównych zadań.

(2) Instytucji kultury w stosunku do rzeczywistych potrzeb jest zbyt dużo, ale nie zawsze odpowiadają potrzebom odbiorców. Ich kompetencje i zadania krzyżują się. Często konkurują one między sobą. Skupiają zainteresowania na tych samych grupach docelowych, dublują nakłady na sprzęt i wyposażenie, które w jednym ośrodku miejskim i przy jednym organizatorze mogłoby służyć z powodzeniem wielu z nich. Brakuje im wspólnej przemyślanej polityki promocyjnej. Bardzo rzadko działają w sieci i potrafią konsolidować swoją działalność (wyjątkiem są na przykład jazzowe kluby muzyczne) w celu pomnażania efektów i ograniczania nakładów.

(3) Instytucje kultury o charakterze wojewódzkim nie funkcjonują wcale (lub w niewielkim stopniu) jako instytucje nadzorujące albo wzorcotwórcze dla jednostek organizowanych przez niższe szczeble samorządu.

(4) W szczególności kontakty, współpraca i łączność między instytucjami w danym środowisku lokalnym, „branżowym” i ponadlokalnym jest albo fikcyjna, albo oparta na przyzwyczajeniu i dobrowolności. Dużo do życzenia pozostawia na przykład funkcjonowanie różnych systemów komputerowych obsługi czytelnika w bibliotekach, nawet w obszarze jednego województwa i powiatu; połączenia elektroniczne bibliotek i innych instytucji nie istnieją jako system ogólnopolski.

(5) Brak spójnego systemu informacji o wydarzeniach kulturalnych na każdym szczeblu samorządu i struktur państwowych. Istnieje wiele niezależnych witryn i portali internetowych zajmujących się kulturą. Niektóre z nich są dobrej jakości, ale nie ma systemowej platformy wymiany informacji o wydarzeniach i zjawiskach w kulturze. Potrzeba takiej informacji staje się coraz bardziej paląca.

(6) Skuteczną i poprawną informację o kulturze utrudnia, często deklarowany przez respondentów, brak zainteresowania tą problematyką mediów lokalnych i ogólnopolskich.

(7) Programy działania wielu instytucji, w tym wielu instytucji pozarządowych, układane są „pod” bieżące możliwości uzyskania grantów, nie wiążą się z długofalowym planowaniem, co daje w efekcie: niską skuteczność oddziaływania na bezpośredniego odbiorcę, „specjalizację” instytucji na czas trwania projektu, nie buduje wokół niej kapitału społecznego. Dotyczy to jednak przede wszystkim instytucji tradycyjnych. Nowe instytucje – prywatne, a także znaczna część organizacji pozarządowych – dobrze rozpoznają potrzeby i konsekwentnie realizują swoje cele.

(8) Projekty składane do różnych grantodawców, w tym do MKiDN, rzadko są innowacyjne, często za to nieprofesjonalnie przygotowane. Często także mają na celu uzupełnienie dotacji organizatora albo wręcz są jedynym źródłem finansowania działań. Wiąże się to bezpośrednio z niedookreślonymi lub zbyt „miękko” potraktowanymi w ustawach obowiązkami organizatora wobec podległej instytucji kultury, brakiem sankcji dla grantobiorców za nieprzestrzeganie przepisów i warunków zapisanych w umowach grantowych.

(9) Organizator instytucji – w myśl rozumienia ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej – zbyt często w świetle zgromadzonego materiału ingeruje w bieżącą działalność instytucji i wykorzystuje je do doraźnych celów, często mających więcej wspólnego z propagandą niż ze współczesną promocją.

Rekomendacja: W związku z jakościowymi zmianami sytuacji społecznej i cywilizacyjnej potrzebna jest nowa wizja kultury instytucjonalnej – wskazująca nowe struktury organizacyjne, wymuszająca „usieciowioną” współpracę różnych podmiotów. Należy zwracać baczniejszą uwagę na sposoby wywiązywania się ze zobowiązań podejmowanych przez instytucje przy okazji otrzymywania dotacji i grantów.


poprzedni rozdział

« Październik 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo