- zarówno w programach edukacji kulturalnej, jak i programach realizacji nowej polityki kulturalnej państwa należy promować zwłaszcza te przedsięwzięcia, które nie tworzą getta wiekowego (tylko dla dzieci, tylko dla seniorów);
- budując programy należy brać pod uwagę zróżnicowane budżety czasu ich uczestników i dostosowywać działania do możliwości;
- instytucje kultury powinny nie poprzestawać na tradycyjnej promocji swej działalności, co okazuje się częściowo nieskuteczne, lecz szukać nowych form działania tam, gdzie fizycznie są potencjalni odbiorcy;
- większej niż dotąd uwagi organizatorów kultury wymagają ludzie starzy.
poprzedni rozdział


Polski














