2.3. Rekomendacje

• Całkowitej rewizji wymaga podejście do kwestii rozumienia kanonu kulturowego. Z badań nad tożsamością kulturową wynika wyraźne wskazania, aby kanon efendi (utrwalony i sztywny) rozszerzać o takie pozycje, które oficjalnie jeszcze doń nie pretendują. Tym samym należy uwzględnić rozumienie kanonu jako rzeczywistości in statu nascendi (szerzej zob. Burszta 2004).
• Starannego monitorowania wymaga fenomen kultury 2.0, który również w Polsce zmienia całkowicie sposób odbioru kultury, a który nie został uwzględniony w badaniach.
• Rozpowszechnianie się kultury 2.0 będzie oznaczać ostateczny schyłek tradycyjnego rozumienia kanonu, który stanie się anachroniczny i całkowicie „martwy”.