Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Perspektywy kinematografii - nowe problemy i wyzwania

5.4. Cyfryzacja kin i telewizji oraz digitalizacja i udostępnianie dziedzictwa filmowego

W latach 2009-2012 jednym z największych wyzwań, jakie pojawiają się przed polskim rynkiem kinowym będzie przechodzenie na cyfrowe techniki projekcji. Zakłada się, że koncerny kinowe i multipleksy dokonają tych radykalnych, ale kosztownych zmian bez pomocy państw, natomiast konieczne będzie udzielanie pomocy w tym zakresie ponad 550 kinom, które znajdują się w posiadaniu kilkuset podmiotów, najczęściej samorządów terytorialnych. Dlatego PISF przeprowadza obecnie analizę rynku kinowego pod tym kątem i przygotowuje Narodowy Program Cyfryzacji Kin (NPCK) wspierany przez środku budżetu państwa.

Oprócz rozpoznawania sytuacji ekonomicznej kin, ich stanu technicznego i struktury własnościowej ważne jest również włączenie do współpracy w tych działaniach wielu organizacji kinematograficznych i społecznych. Słusznie autorzy strategii przekonują: „Celem takiego programu powinna być nie tyle cyfryzacja kin, ale wykorzystanie wszystkich szans dla polskiego filmu i programów edukacyjnych, jakie niesie połączenie małych kin cyfrowych w sieć” (SRKA, s. 432).

Opracowano już warunki działania dla NPCK, przyjęto m.in. następujące założenia: nastąpi cyfryzacja 100 kin do 2012 r., będzie obowiązywał format wyświetlania 2k, wkład Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego: wyniesie 20 mln zł, wkład PISF – 10 mln zł. Kina które skorzystają z programu zobowiązane zostaną do wyświetlania procentowo określonej ilości filmów polskich i europejskich oraz określonej współpracy z narodowym dystrybutorem i uczestniczenia we wskazanych programach edukacyjnych.

Taki model cyfryzacji powinien przynieść liczne korzyści, m.in.
- zagwarantowanie obecności polskich oraz europejskich produkcji w kinach
- umożliwienie działania kinom lokalnym w otoczeniu cyfrowej dystrybucji filmów
- utworzenie współpracującej programowo sieci kin cyfrowych
- zagwarantowanie instytucjom upowszechniającym kulturę filmową warunków do skuteczniejszego działania
- rozwój rodzimego rynku audiowizualnego
- zwiększenie liczby widzów w kinach
- umożliwienie uczestnikom sieci korzystania z kopii premierowych filmów oraz rozszerzenie oferty filmowej dla kin
- poprawa warunków ekonomicznych funkcjonowania kin lokalnych (SRKA, s. 434).

O dotrzymywaniu przez polską kulturę filmową kroku epoce cyfrowej świadczy szybko powiększający się dorobek Filmoteki Narodowej w zakresie digitalizacji filmów, fotografii, plakatów i innych materiałów ikonograficznych. W latach 2004-2007 digitalizowano materiały przedwojenne w formie zleceń składanych laboratoriom cyfrowym. Od 2008 r. dzięki projektowi Osi 11 – Infrastruktura i Środowisko powstaje cyfrowe studio digitalizacji, finansowane przez Unię Europejską, które do 2019 r. umożliwi rekonstrukcję i utrwalenie wszystkich filmów przedwojennych, międzywojennych i powojennych. Obecnie trwa digitalizacja materiałów Polskiej Kroniki Filmowej, pracuje zespół profesjonalnych skanerów i cyfrowe archiwum zdjęć oraz zespół skanerów wielkoformatowych archiwizujący kolekcję plakatów do polskich filmów fabularnych.

Najnowsze technologie elektroniczne stwarzają, oprócz wielu nowych możliwości realizacji i upowszechniania filmów kinowych, filmów telewizyjnych i „filmów multimedialnych”, możliwość przenoszenia zbiorów analogowych na nośniki cyfrowe i udostępnianie ich stale i bezpośrednio ogromnej rzeszy widzów-użytkowników multimediów. Dlatego również wszystkie inne instytucje kinematograficzne, które zajmują się w Polsce archiwizacją filmów fabularnych, dokumentalnych, animowanych i filmów innego rodzaju wyrażają zainteresowanie zinstytucjonalizowaniem tego procesu i stworzenia przez państwo warunków, które by mu sprzyjały i go przyspieszyły.

Odpowiedzią na nie jest powołanie Narodowego Instytutu Audiowizualnego NInA, który powstał z Polskiego Wydawnictwa Audiowizualnego, o czym wcześniej wspomniano i jest odpowiedzialny za podtrzymywanie ciągłości polskiej tradycji kinematograficznej, wykorzystując do osiągnięcia tego celu najnowsze technologie multimedialne. Dzięki jego działaniom, które muszą być mocno skorelowane z nowymi regulacjami prawnymi, możliwe będzie usuwanie barier i granic międzyregionalnych, międzypaństwowych i międzykulturowych w dostępie do dorobku polskiej kinematografii.

Wydaje się, że NInA będzie jedną z najlepszych, obok PISF, inwestycji państwa w rozwój i kształtowanie całej kultury narodowej, w tym kinematografii oraz jego znaczącym wkładem do – już mocno spóźnionej – edukacji informacyjnej Polaków. Na pedagogiczne walory otwartego dostępu do zdigitalizowanych zasobów kultury zwracają uwagę autorzy Deklaracji Berlińskiej z 2004 r., która jest swoistym „programem europejskiej cyfryzacji” kin, telewizji i innych sztuk i mediów. Udostępnianie dziedzictwa kulturowego za pośrednictwem nośników cyfrowych uznają oni za warunek sine qua non dobrze funkcjonującego społeczeństwa informacyjnego.

NInA zapewne wypracuje własny model elektronicznego udostępniania dziedzictwa filmowego, ale obecnie może czerpać wiedzę na ten temat i inspiracje do działania z dorobku francuskiego państwowego INA (Institut National de L’Audiovisuel), który gromadzi zbiory od 1933 r. (telewizyjne od 1949), holenderskiego konsorcjum instytucji kultury (Beelden voor de toekomst), brytyjskiego projektu BBC Creative Archive czy Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Na razie przed Narodowym Instytutem Audiowizualnym piętrzą się trudności i problemy elementarne, które autorzy SRKA ujmują w 6 punktach:

1. Szerokie wkroczenie technologii cyfrowych na rynek mediów w niedalekiej przyszłości zmieni ten rynek nie do poznania, zmieniając zarazem całkowicie dotychczas obowiązujące na nim reguły gry.

2. Rynek mediów u progu ery cyfrowej wymaga spójnej strategii państwa dotyczącej cyfryzacji kraju, w tym w szczególności mediów elektronicznych aby potencjał zaawansowanych technologii mógł być efektywnie wykorzystany. Strategii, która z jednej strony zaproponuje jednolite standardy i ustali nowe, adekwatne do potencjału cyfrowych technologii reguły na rynku mediów a z drugiej systemowe i legislacyjne wsparcie dla wielu inicjatyw w tym zakresie.

3. Do chwili obecnej, mimo wielu deklaracji o rozumieniu znaczenia technologii cyfrowych dla rozwoju kraju, Polska nie wypracowała spójnego stanowiska w sprawie cyfryzacji mediów elektronicznych, w tym w szczególności telewizji.

4. Patrząc z perspektywy ery cyfrowej na polski rynek mediów należy uznać go za wysoce nieuregulowany. Mamy do czynienia z sytuacją, w której z jednej strony stoimy w obliczu decyzji Unii Europejskiej o przejściu na emisje cyfrowa (analogue switch-off) a z drugiej strony Polska nie jest w żadnej mierze przygotowana do tej operacji.

5. Nie czekając na aktywność państwa najwięksi gracze na rynku mediów (główni nadawcy, operatorzy platform cyfrowych, operatorzy kablowi, portale internetowe i podmioty prowadzące usługi telekomunikacyjne i teleinformatyczne) podejmują na własna rękę nieskoordynowane działania, które mają na celu znalezienie sobie odpowiedniego miejsca w przyszłej, cyfrowej rzeczywistości medialnej.

6. W tle pozostaje jeszcze niezwykle istotny problem społeczny określany jako wykluczenie cyfrowe. Brak kompleksowej i przejrzystej strategii państwa w tym zakresie, stwarza poważne zagrożenie pozostawienia dużych grup społecznych poza dostępem do cyfrowego świata, w tym do nowych mediów (SRKA, s. 441).

Innymi słowy, powołanie Instytutu było koniecznością w świetle skutków, jakie wywołuje w Polsce „dzika cyfryzacja” i będzie świadectwem odpowiedzialności państwa za dorobek przeszłości i kulturę współczesną, Powołaniu Nina muszą jednakże towarzyszyć zmiany legislacyjne w zakresie prawa do dorobku Radiokomitetu, prawa autorskiego, prawa archiwalnego, których szybkie przeprowadzenie warunkuje skuteczność NInA.

poprzedni rozdział
« Czerwiec 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo