Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Perspektywy kinematografii - nowe problemy i wyzwania

5.3. System zachęt i ulg podatkowych

We wszystkich krajach, w których państwo przywiązuje znaczenie do rozwoju narodowej kinematografii, traktując siebie jako jej mecenasa lub traktując ją jako konieczny element postępu technologicznego i cywilizacyjnego, stosuje się jasno określone systemy zachęt i ulg podatkowych umożliwiających jej wspieranie. W krajach Unii Europejskiej od 2000 r., m.in. w ramach wypracowywania Europejskiej Strategii Audiowizualnej, te systemy i ulgi odgrywają coraz większą rolę w kształtowaniu rozwoju kinematografii narodowych i koprodukcji i wszystko wskazuje na to, że ta rola będzie się zwiększała. Dotychczasowy stan prawny dotyczący tych kwestii jest mocno zróżnicowany.

Ulgi podatkowe lub odpisy finansowe, traktowane jako ochrona tożsamości i suwerenności kulturalnej w dziedzinie kinematografii, które wspierają produkcję filmową (na ogół również audio – wizualną) obowiązują w Belgii, we Francji, w Holandii, Irlandii, na Islandii, w Luksemburgu, Niemczech i Rumunii, na Węgrzech, we Włoszech i w Wielkiej Brytanii (por. A. Lange, T. Wescott, 2004, s. 24 i n.). W Wielkiej Brytanii priorytetem jest przyciąganie za pomocą zachęt podatkowych producentów dużych filmów hollywoodzkich do realizacji swoich projektów na Wyspach.

W wielu państwach nadawców telewizyjnych zachęca się do wspierania telewizji za pomocą systemu tzw. opłat parafiskalnych (np. we Francji i w Portugalii) lub dobrowolnych zobowiązań (np. w Szwecji, ale również w Portugalii). System francuski wypracował modele parafiskalizmu polegające na tym, że wszystkie podmioty, które czerpią korzyści z filmów, przede wszystkim amerykańskich, przekazują ich część rodzimym producentom filmowym. Analitycy rynków twierdzą, że dzięki temu we Francji powstaje rocznie ponad 200 filmów fabularnych (a w Polsce od 25-35), które mają 40% udział w rodzimym rynku kinowym.

We Włoszech uznaje się, że skuteczniejsze dla produkcji filmowej są kredyty preferencyjne i zachęty podatkowe polegające na odpisywaniu przez inwestorów swoich wkładów finansowych w momencie ponoszenia kosztów lub otrzymywaniu ulgi odpowiadającej procentowej wartości zainwestowanej kwoty. W niektórych krajach stosuje się mieszane modele, za najważniejsze uznając procent inwestycji do odpisywania od podatków za kwestię najważniejszą. Na przykład w Irlandii istnieje możliwość odpisania aż 80%, gdy 75% inwestycji wydane zostanie na terenie kraju, we Francji firmy mogą odpisywać od dochodów opodatkowanych 50%, a osoby fizyczne – 25% inwestycji.

Jednak we wszystkich krajach przeciwni zachętom podatkowym są ekonomiści, ponieważ ich zdaniem wprowadzają one dużą nieprzejrzystość do całego systemu podatkowego funkcjonującego w państwie. Podobnie dzieje się w Polsce, gdzie obowiązuje mieszany model finansowego interwencjonizmu państwa w przemysł kinematograficzny i kulturę filmową. Jak już wcześniej zaznaczono, charakteryzując zadania PISF oraz obowiązki telewizji publicznej i telewizji prywatnych, pierwszym instrumentem tego interwencjonizmu jest pomoc publiczna w postaci subwencji, która – poza wyjątkami – może sięgać 50% kosztów. Pożądanym, nieistniejącym dziś instrumentem powinny być preferencje podatkowe dotyczące podatku dochodowego i w określonych sytuacjach, głównie odnoszących się do działalności producentów zagranicznych, podatku VAT, od towarów i usług. Konieczne jest ustanowienie szczególnych, nie uznaniowych procedur dla producentów spoza UE, które przyspieszałyby obecnie bardzo długie oczekiwanie na zwrot VAT-u.

W Polsce w niewielkim stopniu wykorzystuje się kredyty preferencyjne, a umowa kredytowa jest przedmiotem negocjacji kredytodawcy i kredytobiorcy. Teoretycznie istnieje możliwość zwolnienia przedmiotowego dotyczącego części dochodu, który przeznacza się na realizację filmu, ale ten instrument w praktyce ma charakter uznaniowy i spotyka się z powszechną krytyką. W celu uniknięcia dalszego spadku konkurencyjności polskiego rynku produkcji filmów niezbędne jest wypracowanie zachęt i ulg podatkowych, współpraca z polskimi firmami ubezpieczeniowymi w sferze ubezpieczenia produkcji filmowej (dziś polscy producenci mogą wykupić tzw. Complishing Bond tylko zagranicą) oraz cyfryzacja alternatywnej do nastawionych wyłącznie rynkowo sieci kin wielosalowych – sieci kin cyfrowych i kin w małych miastach.

poprzedni rozdział 
« Kwiecień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo