Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Diagnoza stanu na tle sytuacji teatru za granicą

3.6. Teatry operowe

Teatry operowe należą do najdroższych scen publicznych. Na dwanaście teatrów operowych jeden jest teatrem narodowym, cztery są współprowadzone przez MKiDN, a pozostałe siedem podlega samorządom wojewódzkim. Ostatnio resort ogłosił zamiar rezygnacji z współprowadzenia instytucji kultury z samorządami.

Regularnie zdarzają się konflikty zespołów z dyrektorami, najczęściej ze względów finansowych (Teatr Wielki w Poznaniu, Teatr Wielki-Opera Narodowa w Warszawie, Filharmonia i Opera Podlaska w Białymstoku) – bardzo liczne zespoły domagają się podwyżek. Wciąż nie może się przyjąć w Polsce stosowany w krajach europejskich system stagionne, który oznacza kontraktowanie zespołu do każdego spektaklu oddzielnie i granie tytułu seriami, raz na dłuższy czas. Opery zagraniczne nie mają stałych zespołów – czasem nawet orkiestry są dobierane do spektaklu. Powoli do polskich oper wchodzi koprodukcja przedstawień operowych, dotyczy to zwłaszcza przedstawień Mariusza Trelińskiego. Największe teatry współpracują wówczas ze sobą przygotowując przedstawienie (np. Paryż, Bruksela, Madryt) – dzielą się kosztami produkcji, korzystają z tej samej scenografii, która podróżuje między teatrami (w systemie stagionne wyjazd scenografii nie stanowi problemu, ponieważ zazwyczaj po serii przedstawień powrót tytułu na afisz następują dopiero po kilku miesiącach).

Swoistym rodzajem koprodukcji od lat dziewięćdziesiątych stała się współpraca polskich oper (przede wszystkim ich orkiestr i chórów) z zagranicznymi impresariami-współproducentami (na ogół z Niemiec i Holandii). Teatr zobowiązuje się do długiego tournée zagranicznego, w zamian w repertuarze zachowuje produkcję przygotowaną na potrzeby objazdu. To tłumaczy niezwykle intensywną obecność polskich teatrów operowych w Niemczech czy Holandii (w której polskie teatry dramatyczne w ogóle nie występują, a teatr lalek wystąpił tam dopiero w 2008 r.).

Tabela 6. Występy polskich teatrów operowych za granicą w latach 2006–2007

Źródło: Dane GUS.

Koprodukcje przynoszą operom dodatkowe dochody, obniżają koszty przygotowania premier – można jednak zaryzykować przypuszczenie, że zagraniczne przedsiębiorstwa impresaryjne decydują się na współpracę ze względu na przyzwoitą jakość za niewygórowaną cenę. Okazuje się, że import jest tańszy niż wyprodukowanie spektaklu na miejscu i zakontraktowanie artystów.



« Maj 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo