2.3. Infrastruktura teatralna

W latach PRL stan techniczny teatrów stopniowo ulegał degradacji. W 1973 r. ministerialna komisja ze względu na stan techniczny zakwalifikowała badane wówczas teatry do trzech grup: dobry (15 teatrów), przeciętny (15), zły (11). W sprawie ostatniej grupy zalecano niezwłoczne remonty i modernizacje lub natychmiastową likwidację. Już wówczas powszechną bolączką były brak magazynów, ciasnota, złe warunki bhp, przestarzałe wyposażenie techniczne.

W 1983 r., gdy w MKiS przprowadzono szerszą analizę, stwierdzono, że przez ostatnie dziesięć lat (tj. właśnie od 1973 r.) stan techniczno-budowlany obiektów teatralnych pogorszył się. Na 119 analizowanych obiektów, blisko 80 wymagało poważnego remontu modernizacyjnego (co stanowiło 66%). Pod koniec lat osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych zapaść techniczna teatrów pogłębiała się.