2.1. Teatry publiczne

2.1.4. Prowadzenie teatrów publicznych

2.1.4.7. Teatry w innych instytucjach.

Przed rokiem 1989 zawodowi aktorzy decydowali się organizować sceny w domach kultury, jeżeli chcieli mieć więcej swobody artystycznej niż w macierzystym teatrze. W ramach centrów sceny teatralne funkcjonują już od wielu lat, na przykład na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie działają dwa: Teatr Krypta (od 1965 r.) i Piwnica przy Krypcie (od 1990 r.). Zamek na cząstkowych etatach zatrudnia kierowników artystycznych oraz finansuje produkcje spektakli, do których zatrudnia aktorów publicznych scen szczecińskich. W podobny sposób działa od 2005 r. Teatr Piosenki powołany w Centrum Kultury IMPART (wcześniej centrum wspierało niezależny Nowy Teatr, 2000–2004).

Centrum Kultury w Lublinie jest swoistym parasolem dla kilku teatrów – Kompani Teatr, Teatru Provisorium, Lubelskiego Teatru Tańca, Teatru Maat Projekt, w sezonie 2007/2008 powołano tam kolejną inicjatywę: Scenę Prapremier InVitro. Wszystkie te teatry tworzą repertuar sceny znajdującej się w zarządzie Centrum Kultury – Teatru Centralnego. Szefowie i niektórzy twórcy teatrów są zatrudnieni w Centrum: prowadzą warsztaty i jednocześnie mają przestrzeń do pracy twórczej.

W 2003 r. sopocki magistrat podjął decyzję o stworzeniu, w ramach Bałtyckiej Agencji Artystycznej, Sopockiej Sceny Off De Bicz, zlokalizowanej w Teatrze na Plaży, niedaleko Grand Hotelu. Celem Sceny jest promocja teatru niezależnego, pod jej egidą działają teatry: Okazjonalny, Stajnia Pegaza i Zielony Wiatrak. Szefowie teatrów są zatrudnieni na etatach, zajmują się tworzeniem przedstawień, programowaniem i organizacją pracy, pisaniem wniosków oraz promocją. Aktorzy teatrów zarabiają na graniu przedstawień. Roczna dotacja dla Sceny wyniosła 340 tys. zł w 2008 r., co wystarcza na utrzymanie budynku, trzy etaty i niedużą promocję.