2.1. Teatry publiczne

2.1.4. Prowadzenie teatrów publicznych

2.1.4.2. Likwidacja teatrów po 1989 roku.

Mimo że w pierwszych latach III RP wieszczono powszechną likwidację teatrów, taki los spotkał tylko dwa teatry: w Słupsku i Grudziądzu. W obu miastach teatry przekształcono w instytucje impresaryjne. Na ogół likwidacje w teatrach oznaczały likwidację zespołu artystycznego: tak było także w przypadku Teatru Komedia czy Teatru Na Woli. Likwidowano również samodzielne zespoły przypisane do instytucji. Taki los spotkał Pracownię Teatr pracującą w ramach Północnego Centrum Sztuki (dziś Teatr Komedia) czy Zespół Janusza Wiśniewskiego, którego nie było w stanie utrzymać Centrum Sztuki Studio. Zespoły działające w strukturze Stołecznej Estrady, Teatr Adekwatny i Akademia Ruchu, zostały pozbawione wsparcia instytucji samorządowej i przetrwały tylko dzięki staraniom ich twórców. Estrada przekazała miastu Teatr Scena Prezentacje, który stał się sceną miejską.

Czasem likwidacja teatru publicznego następowała w wyniku wyczerpania się formuły działania instytucji – w 1997 r. taką decyzję podjęli wspólnie dyrektor Teatru Ekspresji w Gdańsku Wojciech Misiuro i organizator, czyli Urząd Miasta Gdańska. W 2000 r. zlikwidowano Teatr Muzyki i Poezji Ewy Demarczyk (chciano go włączyć w strukturę Teatru Ludowego, ale wybitna pieśniarka nie zgodziła się na to).