Urodził się w 1950 roku w Katowicach, zmarł w 2001 roku w Cieszynie.
Malarz, rysownik, rzeźbiarz, twórca environments, pedagog. W latach 1974–1978 studiował edukację artystyczną w cieszyńskiej filii Uniwersytetu Śląskiego. Po studiach uczyL historii sztuki. Od końca lat 60. wykonywał swe pierwsze assemblages, realizował akcje artystyczne (m.in. z Ireneuszem Irem Kulikiem) w pracowniach i na ulicach. W latach 70. interesował go problem neutralizacji malowania, redukcji ekspresji, przezwyciężenia tradycyjnej formy i struktury obrazu malarskiego, dla którego używał pojęcia „malowidła”. W pierwszych pracach – serii malowanych polinitem na lustrze równoległych pasów, stosował nietypowe podłoże, starając się uwolnić samo malowanie od obrazu, zerwać z jego „formalną nadbudową”. Od końca lat 70. współpracował z Galerią Foksal w Warszawie. Realizował parakonceptualne projekty: MALARSTWO OBRAZU – ściany galerii pokryte seryjnym wzorem z malarskiego wałka; MALOWIDŁA Z CHŁOPÓW¬ – odwzorowywanie ścian rybackich chat z północy Polski, z powtarzającym się motywem muru pruskiego. Pod koniec lat 70. odrzucił redukcję w sztuce. Powstają cykle prac na papierze: stronice, zwoje i książki pokrywane w linearnym porządku plamami tuszu obwiedzione pieczołowicie cienkimi konturami (ADAM I EWA, 1978–1984; DEKALOG, 1978; PIĘĆ STRON ŚWIATA, 1979). W późniejszych pracach głównym motywem są odniesienia do pisma, ukazujące literackie fascynacje i odniesienia. Ołów zatapiany w dębowych deskach, ścinki kredek, ołówki, łupiny pistacji tworzyły symboliczne księgi oraz przestrzenne układy przypominające nekropolie, m.in. BIBLIOTEKA–BAZYLIKA, 1987. Symboliczne, sensualne (artysta mówił o „erotyce” w miejsce „hermeneutyki sztuki”) znaczenie miało użycie konkretnych gatunków drewna, papieru, ołowiu czy soli. Nawiązania do wzorców kulturowych („erudycja wrażliwości”) pozwoliły uzyskać Szewczykowi, przy pomocy uniwersalnego alfabetu i słownika, jemu właściwy sposób wypowiedzi.
Uczestniczył w wielu prestiżowych wystawach m.in. w Biennale w Sao Paolo czy w wystawie EUROPA, EUROPA. Prace Andrzeja Szewczyka znajdują się w stałej ekspozycji Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie (sala monograficzna artysty), Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Poznaniu, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, a także w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Galerii Bielskiej BWA, Muzeum w Chełmie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz licznych kolekcjach publicznych i prywatnych w kraju i za granicą.