Ur. 1959, Przemyśl

Malarka, autorka fotografii, obiektów, instalacji oraz prac opartych na tekście, które umieszcza w przestrzeni publicznej.

1979–1984 Studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa, dyplom w 1984 w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego.

Lata 80. Maluje obrazy olejne na płótnie w stylu „młodych dzikich” (później wszystkie je przemaluje). Od 1989 przy realizacji fotografii i instalacji tekstowych współpracuje z Markiem Horwatem.

Lata 90. Na początku tworzy jeszcze bardzo ekspresyjne obrazy, na których pojawiają się akty, często męskie, z zasłoniętymi głowami oraz bezgłowe zwierzęta. W 1993 następuje zmiana kolorystyki: pojawiają się jasne, pastelowe barwy. Artystka sięga po motywy kwiatów i postaci kobiet. Od 1994 koncentruje się na przedmiotach i otaczającej rzeczywistości. Fascynuje ją przedmiot, który zmienia się w zależności od zastosowanego materiału i przy pomocy którego można kształtować rzeczywistość. Maluje pojedyncze ubrania i przedmioty (np. but, szminkę), którym towarzyszą krótkie napisy-hasła, nie zawsze dokończone, wyrwane z kontekstu. Z czasem napisów jest więcej, do tego stopnia, że wypełniają tło. W pracach Sawickiej widać rzeczy, nie ludzi, chociaż artystka wykonuje również fotografie fragmentów kobiecego ciała, traktuje je jednak jak przedmioty. W połowie lat 90. powstają plastelinowe rzeźby ubrań – obiekty, które również fotografuje. Powstają zdjęcia pojedynczych motywów: kwiatów, masek, głów lalek, elementów garderoby (np. kokardek) oraz ubrań zawieszonych na wieszakach, na neutralnym, jednolitym tle. W 1997 pojawiają się obrazy, funkcjonujące też w formie billboardów, z czarnymi słowami na neutralnym, cielistym tle.
Ostatnie prace Kontynuuje realizacje z końca lat 90., przede wszystkim zaś rozwija serie z napisami, które powiela, umieszcza na ścianach galerii i w przestrzeniach publicznych: wykleja nimi okna galerii, umieszcza na ołówkach, ulotkach oraz tekturowych pudłach. Napisy pochodzą z codziennych gazet, programów telewizyjnych, a więc z najbliższego otoczenia, często niosą dramatyczną treść (POWODUJE RAKA; ŻYCIE ZMARNOWANE). Wyrwane z kontekstu, powiększone, zwielokrotnione silniej działają na odbiorcę.

Wybrane wystawy indywidualne: Brak sensu dokucza, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 1997; Forma wzywa do użycia, Galeria Foksal, Warszawa 1998; Podatność materiałów, Państwowa Galeria Sztuki Zachęta, Warszawa 1999; Krwawa, Galeria Foksal, 2000; Problemy z pamięcią (z Joan Grossman), Państwowa Galeria Sztuki Zachęta, Warszawa 2002; Nic w środku!, Bunkier Sztuki, Kraków 2003; Przyciąga i odpycha, Atlas Sztuki, Łódź 2005; Daj mi wszystko, Galeria Starmach, Kraków 2006; Wytwórca formy, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Galeria Kordegarda, Warszawa 2006.

Wybrane wystawy zbiorowe: Kobieta o kobiecie, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała 1996; Scena 2000, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2000/2001; Biurokracja, Galeria Foksal, Warszawa 2001; Zawody malarskie, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała 2001; Supermarket Sztuki III, Galeria DAP, Warszawa 2002; Miejsce znaku, Galeria Manhattan, Łódź 2004; Polka, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2005; Panopticon, Zeitgenössische Kunst aus Polen, Kulturforum Burgkloster, Lubeka 2006.

Wystawa Sawickiej zatytułowana "Przyciąga i odpycha", która w 2005 roku była prezentowana w Atlasie Sztuki, została wyróżniona przez dziennik "Rzeczpospolita" w opublikowanym bilansie kultury 2005 roku.