2.1. Teatry publiczne

2.1.4. Prowadzenie teatrów publicznych

2.1.4.1. Tworzenie teatrów po 1989 roku.

Status państwowych instytucji artystycznych (jeszcze wg ustawy z 1984 roku), otrzymały na początku lat dziewięćdziesiątych między innymi Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, Teatr im. Witkacego w Zakopanem (przed rokiem 1989 zespół współpracował z Towarzystwem Miłośników Teatru, w ramach którego mianował się „niezależną sekcją zawodową”, zyskując formalne podstawy funkcjonowania), Teatr Ósmego Dnia z Poznania (po powrocie z emigracji w 1990 r.).

Pierwszym teatrem dramatycznym, który powstał z woli samorządu lokalnego, jest Nowy Teatr w Słupsku. Powołanie teatru było zobowiązaniem wyborczym prezydenta Słupska Macieja Kobylińskiego¹⁷. W trzynaście lat od decyzji ówczesnego wojewody słupskiego, likwidującej zawodową scenę dramatyczną w Słupsku, uchwałą Rady Miejskiej z dnia 26 maja 2004 r. powołano stały miejski teatr dramatyczny¹⁸.

W ostatnich latach teatry publiczne są tworzone na bazie teatrów niezależnych. W 2004 r. instytucją miejską stał się Kielecki Teatr Tańca, wcześniej stowarzyszenie. W 2005 r. krakowskimi teatrami miejskimi stały się teatry KTO i Łaźnia Nowa, w 2006 r. Balet Dworski „Cracovia Danza”. W 2006 r. Sejmik Województwa Podlaskiego stworzył Teatr Wierszalin.



------------------------------------------------------------
¹⁷ To samo było również hasłem wyborczym jego kontrkandydatki, przewodniczącej Rady Miejskiej Anny Boguckiej-Skowrońskiej.
¹⁸ http://nowyteatr.pl/teatr.asp