Po 1989 roku na Zachodzie patrzono na kraje Europy Wschodniej wyczekująco, licząc, że zaraz ukażą się trzymane w szufladach arcydzieła. A jednak – w Polsce nic takiego się nie stało. Owszem, z powodu uwolnienia literatury od cenzorów oraz jej komercjalizacji zmienił się gwałtownie rynek wydawniczy i rynek czasopism. Jednak dla samej literatury pierwsze dwudziestolecie wolności było raczej okresem trwania języków zapoczątkowanych w poprzedniej epoce i niepewnego kształtowania się nowych – przy czym trudno wskazać kogoś, kto by się wybił na prawdziwą wielkość.
Magdalena Miecznicka

Zapewne media są tą dziedziną kultury, która w ostatnim dwudziestoleciu zmieniła się najbardziej. Dość powiedzieć, że w 1989 roku nie istniał w Polsce internet, zaś Polacy żyli w słodkiej niewiedzy, że niedługo będą wpadać w histerię, jeśli zdarzy im się wyjść wyrzucić śmieci bez telefonu komórkowego. Zaproszeni przez NCK specjaliści opisują rewolucję, jaką zaprowadziły zmiany świata mediów w sposobie życia jednostek i tłumów, w języku, uczestnictwie w polityce i kulturze. Co ciekawe, ich zadziwieniu ogromem tej rewolucji wcale nie towarzyszy katastrofizm – przeciwnie, podchodzą do tych nowości z czułością, jakby uważali, że, choć zmienia się otoczka, natura ludzka trwa w gruncie rzeczy taka sama.