2.1. Teatry publiczne

2.1.1. Pierwsze próby reform organizacji życia teatralnego

Na przełomie lat 1989/1990 Ministerstwo Kultury i Sztuki ogłosiło plany zmiany organizacji teatrów państwowych. 31 października 1989 r. minister Izabella Cywińska na zjeździe zjednoczeniowym Związku Artystów Scen Polskich ogłosiła, że w najbliższych latach na pełne państwowe dotacje będzie mogło liczyć 20–25 teatrów. Inne teatry miały radzić sobie same – pod opieką samorządów lokalnych lub dzięki sponsorom. Środowisko teatralne uznało tę koncepcję za przejaw zdrowej polityki reform. Niektóre teatry prowincjonalne – przewidujące, że zostaną pozbawione wsparcia państwowego – rozpoczęły przeciwdziałanie. Liderem tego ruchu stał się Teatr Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu, którego dyrektor doprowadził do powstania Federacji Teatrów Terenowych. Z inicjatywy zadowolona była minister Cywińska, która doceniała aktywną postawę dyrektorów. Paradoksalnie – to grudziądzki teatr stał się jednym z dwóch teatrów, które w III RP zostały zlikwidowane.