2.1.1. Ekonomia kultury, ekonomia muzeów

Nowa dziedzina zwana ekonomią kultury⁴⁷, rozwijająca się od początku lat 90. XX w. wyznacza nowe pole badawcze zwane ekonomią muzeów. Zainteresowanie relacją między misją publiczną, gospodarką finansową a oddziaływaniem na społeczności odwiedzające muzea (wzrost frekwencji) – dało asumpt do badań przeprowadzonych w latach 1993-2000 we Francji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Ich celem było uchwycenie zależności ekonomicznych między inwestycjami w muzea, frekwencją i późniejszymi kosztami. Lata 90. przyniosły w Europie budowę i przebudowę wielu instytucji muzealnych, nowe przestrzenie i nową publiczność. Françoise Benhamou podaje, że na skutek wzrostu powierzchni ekspozycyjnych i liczby wystaw czasowych znacznie wzrosła liczba odwiedzających (o 40% we Francji w latach 1994-2001), ale mimo to sytuacja ekonomiczno-finansowa muzeów się nie poprawiła. Dokładna analiza zjawiska wykazała, że każdy wzrost frekwencji w muzeach o 10% w badanym przedziale czasu powodował wzrost kosztów utrzymania o 12,8%, co wyjaśniło odwrotną zależność między nakładami, frekwencją i kosztami⁴⁸. W konsekwencji umilkła dyskusja nad celowością zwiększenia przychodów muzeów przez wzrost frekwencji, gdyż stało się jasne, że instytucje te są nie tylko z nazwy, ale ze swej istoty non profit a wypełnianie misji edukacyjnej, artystycznej i naukowej musi dokonywać się z pomocą innych źródeł finansowania niż wzrost sprzedaży biletów. W takiej sytuacji należy raczej podnosić jakość usług edukacyjnych świadczonych przez muzea niż dążyć do powiększania liczby zwiedzających.


-------------------------------------------------
⁴⁷ Por. F. Benhamou, L’économie de la culture, Paris 2004.
⁴⁸ Tamże.