Polski
Wiesław Godzic
• Urodził się w 1953 r.
• Profesor zwyczajny nauk humanistycznych, filmoznawca i medioznawca. Związany z Uniwersytetem Śląskim (do 1983 r.) i Jagiellońskim (do 2003 r.). Od 2003 r. kierował Instytutem Kultury i Komunikowania, Wydziałem Nauk Społecznych i Humanistycznych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, obecnie prorektor SWPS. Zajmuje się semiotyką i retoryką przekazów medialnych. Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej, Central European University, Getty Foundation i Deutscher Akademischer Austauschdienst oraz norweskich fundacji rządowych. Wykładał m.in. w Cleveland State University, Rochester University w USA, Middlesex University w Londynie oraz w Bergen i Trondheim w Norwegii.
• Autor m.in. Film i metafora (Katowice 1984); Film i psychoanaliza: problem widza (Kraków 1991); Oglądanie i inne przyjemności kultury popularnej (Kraków 1996); Telewizja jako kultura (Kraków 1999); Rozumieć telewizję (Kraków 2001); Telewizja i jej gatunki. Po „Wielkim Bracie” (Kraków 2004). Redaktor prac zbiorowych i antologii poświęconych analizie dzieła filmowego, komunikacji wizualnej (m.in. Humanista w cyberprzestrzeni, Kraków 1999 oraz Aspects of Audiovisual Popular Culture in Norway and Poland, Kraków 1999). Twórca i redaktor naczelny kwartalnika naukowego „Kultura Popularna”. Ostatnio zredagował i wydał zbiór esejów analizujących gatunki i zjawiska telewizji polskiej (30 najważniejszych programów TV w Polsce, Trio i TVN 2005) oraz wydał Znani z tego, że są znani. Celebryci w kulturze tabloidów (WAiP 2007).
• Urodził się w 1953 r.
• Profesor zwyczajny nauk humanistycznych, filmoznawca i medioznawca. Związany z Uniwersytetem Śląskim (do 1983 r.) i Jagiellońskim (do 2003 r.). Od 2003 r. kierował Instytutem Kultury i Komunikowania, Wydziałem Nauk Społecznych i Humanistycznych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, obecnie prorektor SWPS. Zajmuje się semiotyką i retoryką przekazów medialnych. Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej, Central European University, Getty Foundation i Deutscher Akademischer Austauschdienst oraz norweskich fundacji rządowych. Wykładał m.in. w Cleveland State University, Rochester University w USA, Middlesex University w Londynie oraz w Bergen i Trondheim w Norwegii.
• Autor m.in. Film i metafora (Katowice 1984); Film i psychoanaliza: problem widza (Kraków 1991); Oglądanie i inne przyjemności kultury popularnej (Kraków 1996); Telewizja jako kultura (Kraków 1999); Rozumieć telewizję (Kraków 2001); Telewizja i jej gatunki. Po „Wielkim Bracie” (Kraków 2004). Redaktor prac zbiorowych i antologii poświęconych analizie dzieła filmowego, komunikacji wizualnej (m.in. Humanista w cyberprzestrzeni, Kraków 1999 oraz Aspects of Audiovisual Popular Culture in Norway and Poland, Kraków 1999). Twórca i redaktor naczelny kwartalnika naukowego „Kultura Popularna”. Ostatnio zredagował i wydał zbiór esejów analizujących gatunki i zjawiska telewizji polskiej (30 najważniejszych programów TV w Polsce, Trio i TVN 2005) oraz wydał Znani z tego, że są znani. Celebryci w kulturze tabloidów (WAiP 2007).
