Zapraszamy na konferencję poświęconą propozycjom przedstawionym przez zespoły prof. Hausnera i Izdebskiego przed Kongresem Kultury Polskiej i możliwościom ich realizacji w kontekście prac nad reformą systemu kultury w Warszawie.

25 listopada (środa)

godz. 12:00

Klubokawiarnia Chlodna 25

HTTP://zalacznik.wp.pl/03/d672/kurtura.jpg?p=2.2&t=IMAGE&st=JPEG&ct=QkFTRTY0&w 39854&POD=1&type=NORMAL&zalf=Nowe&tsn=125905486710146703&s 7812f23895178ff9643a105b612b9b8e



do udziału w dyskusji panelowej zaprosiliśmy prof. Jerzego Hausnera i prof. Huberta Izdebskiego

spotkanie poprowadzą Alina Gałązka (ngo.pl/Komuna Otwock), Aldona Machnowska-Góra (KDS ds. Kultury/Teatr Konsekwentny) i Grzegorz Lewandowski (KDS ds. Kultury/Chłodna25)

***

Działające od kilku lat w Warszawie Komisje Dialogu Społecznego, inicjatywy warszawskich aktywistów jak chociażby Reanimator czy Wolny Uniwersytet Warszawy oddolnie prowadzą walkę o reformę systemu kultury. Warszawa dojrzewa. Dojrzewają urzędnicy, otwierając się na potrzeby środowiska, dojrzewa środowisko ludzi kultury dostrzegając w dialogu jedyną szansę na skuteczną walkę o lepszy kształt systemu wspierania kultury.

Poprawiające się warunki działalności kulturalnej, zwiększające się środki na projekty artystyczne, wypracowywane w dialogu priorytety polityki kulturalnej pozwalają na realizowanie coraz lepszych i bardziej przemyślanych wydarzeń kulturalnych. Kultura w Warszawie to nie tylko instytucje kultury, miejskie teatry i biblioteki. Powstanie niepublicznych centrów kultury, prywatnych teatrów, obywatelskich domów kultury stało się faktem. Miasto wsparło działalność wielu z tych inicjatyw wieloletnim dofinansowaniem, planuje przekazanie miejskiego teatru w zarządzanie organizacji pozarządowej, zamiast tworzyć kolejną instytucję, przeznacza lokal miejski na działalność kulturalną. Czy to pojedyncze przypadki, czy wyraz tendencji zmierzającej do radykalnej zmiany w finansowaniu i organizowaniu życia kulturalnego Warszawy? Czy bez zmian legislacyjnych na poziomie lokalnym dalsze reformy są możliwe?

Raporty poświęcone stanowi kultury w Polsce, jej finansowaniu i sposobom jej zarządzania, które pojawiły się przed Kongresem Kultury i które z trudem udało się przeczytać wydawały się być nie tylko doskonałym impulsem do dyskusji, ale też pierwszą od dawna, spójną propozycją kształtu całego systemu rozwoju kultury w Polsce. Dziwić musi trochę fakt, że po wysoce powierzchownej dyskusji w mediach, zniknęły nie tylko ze stron internetowych MKiDN, ale też z głów decydentów. Czyżby wystraszono się oporu środowiska?

Chyba niewystarczająco głęboko zostały te ciekawe dokumenty omówione. Chyba nie stworzono warunków do jakiejkolwiek merytorycznej dyskusji na ich temat. Ze stratą dla wszystkich, którym na sercu leży dobro polskiej kultury. Chcemy wrócić do rozmów. Chcemy prawdziwej dyskusji. Po cyklu spotkań o kulturze warszawskiej Reanimatora i na Wieczernicach Warszawskich, pozytywistycznej pracy w Komisji Dialogu Społecznego zapraszamy do rozmów o propozycjach, które wyszły spod piór zespołów kierowanych przez prof. Hausnera i Izdebskiego.

Propozycje ekonomistów chcemy omawiać na żywym organizmie, analizować konkretne zdarzenia, instytucje, rozwiązania w Warszawie pod kątem reform w kulturze.


Alina Gałązka

Aldona Machnowska Góra

Grzegorz Lewandowski

Ciekawe spotklanie

BUW, ul. Dobra 56/66, Warszawa
SWOJĄ DROGĄ
NOWE STRATEGIE DLA KULTURY
konferencje / zjazdy
Zjazd 11-13.12.2009: Trzydniowe spotkani

Relacja Romana Pawłowskiego z Alternatywnego Kongresu Kultury Polskiej oraz konferencji "Swoją drogą".

W poniedziałkowej Gazecie Wyborczej świetna rozmowa z Richardem Berkleyem o edukacji muzycznej

"(...)
Ale rap należy do kultury popularnej, uważanej za gorszą od kultury wysokiej. Czy w ten sposób nie zaniżamy poziomu?

- Nie ma złej ani dobrej kultury. Jeśli dzieci pasjonują się muzyką popularną, dlaczego nie zmienić tego zainteresowania na aktywne? Szkoła powinna odzwierciedlać współczesną kulturę. A wysoka kultura jest tak daleko od miejsca, w którym są dzisiaj ludzie, że trzeba budować do niej mosty. Pokazywać wspólne cechy: ten rytm w muzyce punk - nie przypomina ci rytmu u Beethovena?

Czy imprezy Roku Chopina mogą zachęcić Polaków do słuchania i uprawiania muzyki?

- Zdecydowana większość imprez to koncerty i wystawy, które polegają na biernym odbiorze. Zwykle są adresowane do bogatszej publiczności. Co dla rozwoju kultury muzycznej Polaków znaczy sprowadzenie pianistów z całego świata? Nic, w ten sposób Polska tylko eksportuje publiczne pieniądze, które mogłyby posłużyć na rozwój infrastruktury i edukacji w kraju. Nie potrzebujemy Lang Langa, który zagra dla zamożnej publiczności w Filharmonii Narodowej, ale narodowych projektów edukacyjnych.

Lang Lang nagrał soundtrack do animowanego filmu o Chopinie, który obejrzy kilkaset tysięcy dzieci i młodzieży.

- Świetnie, ale jaki jest sens grania utworów Chopina dzieciom, które są do tego nieprzygotowane? Najpierw trzeba je nauczyć języka muzyki poprzez aktywne granie w szkołach. Potrzebujemy materiału do nauki, instrumentów, dobrze przygotowanych nauczycieli, zajęć, które rozwijają wyobraźnię, kreatywność, zaufanie, identyfikację grupową. Nie trzeba nam kolejnych festiwali muzyki poważnej, ale jednej dobrej orkiestry filharmonicznej, która będzie prowadziła edukację w środowiskach odciętych od muzyki.
(...)"
cały artykuł na: http://wyborcza.pl/1,76842,7685301,Rapujmy_Chopina.html