Polski
Zasady wywóz zabytków z Polski do krajów trzecich to procedury gwarantujące, jednolite kontrole wywozu na zewnętrznych granicach Wspólnoty. Przepisy regulujące zasady handlu zabytkami z krajami trzecimi, w celu ich ochrony.
Umiejscowienie w systemie prawa
Prawo administracyjne
Prawo wspólnotowe
Aktualny stan prawny
- Ustawa z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z póżn);
- Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 19 kwietnia 2004r. w sprawie wywozu zabytków i przedmiotów o cechach zabytków za granicę (Dz. U. Nr 84, poz. 789);
- Rozporządzenie Rady (WE) Nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury (Dz. Urz. WE L 39 z 10.02.2009r.);
- Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 752/93 z dnia 30 marca 1993r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury (Dz. Urz. WE L 77), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1526/98 z dnia 16 lipca 1998r. (Dz. Urz. WE L 201) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 656/2004r. z dnia 7 kwietnia 2004r. (Dz. Urz. WE L 104);
- Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. L 302 z dnia 19.10.1992r.).
Opis
Wywóz zabytków z Polski do krajów trzecich
Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia 116/2009 wywóz dóbr kultury poza obszar celny Wspólnoty objęty jest wymogiem przedstawienia odpowiedniego pozwolenia na wywóz. Należy podkreślić, iż bezpośredni wywóz z obszaru celnego Wspólnoty narodowych dóbr kultury posiadających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, a które nie są dobrami kultury w rozumieniu tego rozporządzenia podlega prawu wewnętrznemu Państwa Członkowskiego (art. 2 ust 4 rozporządzenia 116/2009).
Wymogiem uzyskania pozwolenia zostały objęte dobra kultury, które zostały wymienione w Załączniku I do Rozporządzenia oraz zabytki ruchome odpowiadające definicji zawartej w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W polskim prawodawstwie ustawodawca zrezygnował z posługiwania się terminem „dobro kultury” i zastąpił je pojęciem zabytku. Stosownie do zapisów art. 3 ust 1 pkt 1 zabytek nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich część lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na wartość historyczną, artystyczną lub naukową. Pozwolenia wydane na podstawie rozporządzenia przez poszczególne kraje członkowskie, są ważne na terytorium całej wspólnoty. Rozporządzenie 116/2009 wprowadzając jednolite kontrole na zewnętrznych granicach Wspólnoty, wymaga aby przy kontroli wywozu w danym państwie mieć wzgląd na przedmioty cudzego dziedzictwa i brać w ten sposób pod uwagę interesy innego państwa.
Państwa Członkowskie ustalają urzędy celne właściwe do przeprowadzania formalności związanych z wywozem dóbr kultury. Polska nie skorzystała z tej możliwości i nie wskazała konkretnych urzędów celnych właściwych do dokonywania odpraw. Dokonując odprawy celnej wywozowej w innym kraju Unii Europejskiej należy ustalić urząd celny upoważniony do przeprowadzania formalności związanych z wywozem dóbr kultury. Ich lista jest publikowana w serii „C” Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej ,wykaz znajduje się również pod adesem: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/en/oj/2006/c_187/c_18720060810en00100013.pdf.
Dodatkowo państwa członkowskie przekazują komisji aktualny wykaz organów upoważnionych do wydawania pozwoleń na wywóz dóbr kultury. Jest on także publikowany w serii „C” Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, wykaz znajduje się również pod adresem: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/en/oj/2006/c_187/c_18720060810en00020009.pdf.
Pozwolenie wywozowe jest przedstawiane przy zgłoszeniu celnym wywozowym w urzędzie celnym, który jest właściwy do takiego zgłoszenia. Pozwolenie dodatkowo jest dokumentem wymaganym przepisami Wspólnotowego Kodeksu Celnego stosownie do art.62 ust 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Instytucje/punkty informacyjne
www.oozp.pl
http://www.delrus.ec.europa.eu/en/images/mText_pict/2/Moving%20Art%2007%20eng.pdf
Bibliografia
- R. Sikorski, Obrót dobrami kultury w prawie wspólnotowym [w:] Wokół problematyki prawnej zabytków i dzieł sztuki, pod red. W Szafrańskiego, t 1, Poznań 2007.
- A. Skaldawska, Obrót dziełami sztuki-aspekty formalne, „Polskie Regiony w Europejskiej Przestrzeni Kulturowej. Obrót Dobrami Kultury, 2005, nr 7.
- W Paczuski, Handel dziełami sztuki w Unii Europejskiej, Kraków 2005.
- Ustawa z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z póżn).
- Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 19 kwietnia 2004r. w sprawie wywozu zabytków i przedmiotów o cechach zabytków za granicę (Dz. U. Nr 84, poz. 789).
- Rozporządzenie Rady (WE) Nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury (Dz. Urz. WE L 39 z 10.02.2009r.).
- Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 752/93 z dnia 30 marca 1993r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury (Dz. Urz. WE L 77), zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1526/98 z dnia 16 lipca 1998r. (Dz. Urz. WE L 201) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 656/2004r. z dnia 7 kwietnia 2004r. (Dz. Urz. WE L 104).
- Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. L 302 z dnia 19.10.1992r.).
Eksport
Zabytek
Dodaj komentarz:
Komentarze: