Kluczową przeszkodą dla procesów rewitalizacji dla celów kultury wydaje się być finansowanie. Chciałabym zatem otworzyć dyskusję na temat znanych Państwu mechanizmów finansowania, które towarzyszyły/towarzyszą rewitalizacji miejsc takich jak Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi,, MS2, Łódź Art Center, Fabryka Trzciny w Warszawie oraz innych, które są Państwu znane i bliskie. Z porównania doświadczeń wyniknie zapewne obraz istniejących mechanizmów, możliwości, a także lista potrzeb, być może prowadząca do stworzenia nowych możliwości dla integracji polityki finansowania procesów rewitalizacji i długofalowego, zrównoważonego programowania dla obiektów. Wybieram się na poszukiwania studiów przypadku, w międzyczasie zachęcam uczestników Forum, a także dyrektorów i pracowników, managerów projektów z/rewitalizowanych miejsc, które służą kulturze, do podzielenia się wiedzą i swoimi doświadczeniami.

Do tej pory nie udało mi się zachęcić głosów na forum, które dzieliłyby się doświadczeniami dotyczącymi machanizmów finansowania rewitalizacji dla celów kultury. W najmbliższy weekend mam nadzieję zaprezentować pierwszy przykład Muzeum Sztuki MS2 w Łodzi. Zachęcam Państwa do dzielenia się na tych łamach swoimi doświadczeniami i wiedzą na ten temat.

Dziś miałam przyjemność porozmawiać z p. Jarosławem Suchanem - Dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi na temat rewitalizacji przestrzeni post-industrialnej dla celów kultury, w tym o mechanizmach finansowania. Za kilka dni opublikuję treść całej rozmowy, dziś natomiast chciałabym zawrzeć kilka refleksji, które przyszły mi do głowy po jej odbyciu:
- kultura gości w miejscach post-industrialnych jak najbardziej nturalnie i jako najbardziej typowe przeznaczenie, pod warunkiem, iż w zrewitalizowanych kompleksach ma miejsce dywersyfikacja funkcji, nie tylko kultura, ale także inne przeznaczenia;
- w tej chwili najbardziej dostępnym mechanizmem finansującym rewitalizację dla celów kultury są fundusze unijne i wsparcie budżetów administracji lokalnej;
- MS2 dzięki lokalizacji i zróżnicowanemu programowi edukacyjnemu, przyciąga ogromne zainteresowanie odbiorców, w tym grup, które typowo/potencjalnie nie wybierałyby muzeum sztuki na miejsce spędzania wolnego czasu, czy rozwijania zainteresowań.

Więcej niebawem, dziś już jednak pragnę gorąco podziękować Panu Dyrektorowi za podzielenie się ze mną, a za moim pośrednictwem także z Państwem, swymi refleksjami, doświadczeniami i marzeniami.