Polski
– Aktor, reżyser teatralny i filmowy, scenarzysta, pedagog.
– Absolwent Wydziału Polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1971) i Wydziału Aktorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie (1972).
– Profesor i rektor PWST w Krakowie (1990–1997, 2002–2008), wykładowca na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego (doktor honoris causa, 2007). Promotor i recenzent prac doktorskich, zapraszany do prowadzenia klas i warsztatów mistrzowskich w kraju i za granicą.
– Związany z Teatrem STU, Starym Teatrem w Krakowie (od 1972), gdzie grał u Konrada Swinarskiego, Jerzego Jarockiego, Andrzeja Wajdy, m.in. w Biesach, Emigrantach, Hamlecie, Zbrodni i karze, oraz Teatrem Ludowym w Nowej Hucie, w którym reżyserował dramaty Gombrowicza, Moliera, Szekspira i wystąpił w wyreżyserowanym przez siebie Ryszardzie III (2006). Występował też w Teatrze Telewizji, m.in. w Volpone albo lis w reżyserii Grzegorza Warchoła (2006) oraz w reżyserowanej przez siebie Szkole żon Moliera (2008). Współpracuje z uczelniami i teatrami włoskimi, uhonorowany nagrodą krytyki włoskiej (1982).
– Wybrana filmografia: Amator Krzysztofa Kieślowskiego, Bez znieczulenia Andrzeja Wajdy, Wodzirej Feliksa Falka, Obywatel Piszczyk Andrzeja Kotkowskiego, Seksmisja Juliusza Machulskiego, Persona non grata Krzysztofa Zanussiego, Kajman Nanni Morettiego oraz The Making of Parts Daniela Elliotta. Reżyseruje filmy wg własnych scenariuszy: Spis cudzołożnic (1994), Historie miłosne (1997), Tydzień z życia mężczyzny (1999), Duże zwierzę (2000), Pogoda na jutro (2003), Korowód (2007). Laureat wielu festiwali filmowych, m.in. w Gdyni, San Remo, Karlowych Warach, w Wenecji, Los Angeles, Wiesbaden. Członek Europejskiej Akademii Filmowej (od 1998).
– Autor autobiograficznych książek: Sercowa choroba (1992), Udawać naprawdę (2001), Ucieczka do przodu, Jerzy Stuhr od A do Z w wywiadach Marii Malatyńskiej (2007) oraz Stuhrowie, Historie rodzinne (2008).
E-kongres
(
zaloguj się
|
zarejestruj
)
