Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]
Krzysztof Penderecki

Urodził się 23 listopada 1933 r. w Dębicy.

Studiował kompozycję u F. Skołyszewskiego, a następnie w PWSM w Krakowie u A. Malawskiego i S. Wiechowicza.

Jest laureatem wielu nagród artystycznych krajowych i zagranicznych, w tym m.in.: I, II, i III nagrody na II Konkursie Młodych Kompozytorów ZKP (1959), Nagrody Państwowej I st. (1968, 1983), Nagrody Związku Kompozytorów Polskich (1970), Nagród im. Herdera (1977), Honeggera (1978) i Sibeliusa (1983), Premio Lorenzo Magnifico (1985), Fundacji im. Karla Wolfa (1987), Grammy Award (1998, 1999, 2001), Grawemeyer Music Award (1992), Międzynarodowej Rady Muzycznej UNESCO (1993), nagrody Best Living Composer (2000), Nagrody Księcia Asturii (2001).

Krzysztof Penderecki jest doktorem honoris causa kilkudziesięciu uniwersytetów, m.in. w Rochester, Bordeaux, Leuven, Waszyngtonie, Belgradzie, Madrycie, Poznaniu, Warszawie, Buenos Aires, Glasgow, Münster, Seulu, Krakowie i członkiem honorowym Royal Academy of Music w Londynie, Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, Kungl. Musikaliska Akademien w Sztokholmie, Akademie der Künste w Berlinie, Academia National de Bellas Artes w Buenos Aires, Académie Internationale de Philosophie et de l’Art w Bernie, Académie Nationale des Sciences, Belles lettres et Arts w Bordeaux, Royal Irish Academy of Music w Dublinie, American Academy of Arts and Letters. Posiada wysokie odznaczenia państwowe i zagraniczne.

W latach 1973–1978 wykładał w Yale University w New Haven, w latach 1972–1987 był rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie, w latach 1987–1990 dyrektorem artystycznym Filharmonii Krakowskiej. Był pierwszym gościnnym dyrygentem Norddeutscher Rundfunk Orchester w Hamburgu i Mitteldeutscher Rundfunk Sinfonie Orchester w Lipsku. Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Casalsa w San Juan (Puerto Rico). W 1997 r. został dyrektorem artystycznym orkiestry Sinfonia Varsovia. Od 1998 r. jest doradcą Beijing Music Festival w Pekinie, a od 2000 r. – gościnnym dyrygentem China Philharmonic Orchestra. Prowadzi koncerty z czołowymi orkiestrami symfonicznymi w Stanach Zjednoczonych i Europie. Obok własnych utworów dyryguje dziełami symfonicznymi twórców z różnych epok.

Pierwszy występ kompozytora na arenie międzynarodowej miał miejsce w 1959 r. na Festiwalu „Warszawska Jesień”, podczas którego wykonał Strofy, jeden z trzech utworów, za które otrzymał pierwsze nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie dla Młodych Kompozytorów. Pozostałymi były Psalmy Dawida i Emanacje. W tym samym roku powstał Tren ofiarom Hiroszimy, uhonorowany nagrodą UNESCO. Utwór ten zapoczątkował pasmo sukcesów takich dzieł jak: Anaklasis, Polymorphia, Fonogramy, Psalm czy Pasja wg św. Łukasza. Następnie powstały kolejno: Dies irae, opera Diabły z Loudun, Jutrznia. W 1972 r. rozpoczął karierę jako dyrygent i od tej pory prowadzi największe orkiestry świata.

Prapremiera I Koncertu skrzypcowego odbyła się w Bazylei (1977). Drugim dziełem operowym był Raj utracony wykonany po raz pierwszy w Lyric Opera of Chicago (1978). Te Deum zadyrygował kompozytor podczas prapremiery w Asyżu (1980), Polskie Requiem powstało na zamówienie Radia i Państwowego Teatru Wirtembergii dla uczczenia 40. rocznicy zakończenia II wojny światowej (1984), a Czarną maską dyrygował na Festiwalu w Salzburgu (1986). W 1988 r. otrzymał nagrodę Grammy za II Koncert wiolonczelowy nagrany wspólnie z Mścisławem Roztropowiczem.
Prapremiera czwartej opery, Króla Ubu, miała miejsce w Operze Monachijskiej (1991). Kolejne jego dzieła to m.in.: Sinfonietta, Benedicamus Domino, V Symfonia, Koncert fletowy, Siedem bram Jerozolimy (3000 lat Jerozolimy), Hymn do św. Daniłła (850 lecie Moskwy), Hymn do św. Wojciecha (1000 lecie Gdańska), Credo, Sonata na skrzypce i fortepian. W styczniu 2001 r. kompozytor ukończył Concerto grosso, którego prawykonanie odbyło się w czerwcu tego samego roku w Tokio, pod dyrekcją Charlesa Dutoit. 9 maja 2002 r. w Carnegie Hall odbyła się światowa prapremiera Koncertu fortepianowego „Zmartwychwstanie”. W roku 2005 miały miejsce trzy kolejne premiery: Largo na wiolonczelę i orkiestrę, VIII Symfonia „Lieder der Vergänglichkeit” i Chaconne – część Polskiego Requiem, zadedykowana Papieżowi Janowi Pawłowi II.

14 grudnia 2005 r. Profesor Krzysztof Penderecki został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem – Orderem Orła Białego. We wrześniu 2007 r. otrzymał tytuł Honorowego Profesora Petersburskiego Konserwatorium im. N. Rimskiego Korsakowa, dołączając do grona tak wybitnych osobistości świata muzycznego jak Yuri Temirkanov, Rodion Szczedrin czy Galina Wiszniewskaja. W kwietniu 2008 r. został uhonorowany Złotym Medalem Ministra Kultury Armenii, otrzymał Dyplom Honorowego Profesora Państwowego Konserwatorium w Erewaniu i odebrał nagrodę Orły 2008 za najlepszą muzykę – do filmu „Katyń” Andrzeja Wajdy.

5 maja 2008 r. w Bremie, pod batutą kompozytora i z Radovanem Vlatkovicem jako solistą, odbyła się światowa premiera Koncertu na róg i orkiestrę, a 22 listopada, podczas jubileuszowego Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego w Warszawie, został po raz pierwszy wykonany III Kwartet smyczkowy kompozytora. Najnowszym utworem Pendereckiego jest cykl Trzech pieśni do tekstów chińskich na baryton i orkiestrę kameralną (2008).

« Listopad 2019 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30

Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo