Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Zgromadzenia

Kierując zespołem (L. Falandysz. M. Fuszara, J. Kurczewski, K. Pawłowicz) który przygotował podstawę do uchwalonej przez Sejm ustawy prawo o zgromadzeniach zdaję sobie sprawę z intencji, jakie kierowały tą regulacją, a które nie we wszystkim są zgodne z opinią późniejszych komentatorów. Najważniejsze, że podczas gdy prawo PRL i wcześniejsze regulacje zaborcze i w II RP przyjmowały model koncesji, to nowe prawo przyjęło zasadę przeciwną.

Wolność zgromadzeń jest faktem normatywnym (potwierdzonym w międzynarodowych prawach człowieka i w Konstytucji RP z 1997 r.) a regulacji podlega tylko wykonywanie tego prawa w szczególnych, uzasadnionych koniecznościami życia publicznego przypadkach. Nie podlega więc takiej regulacji małoliczne zgromadzenie liczące poniżej 15 ludzi (podobnie jak nie są rejestrowane stowarzyszenia mające tak mało członków) i nie podlega regulacji liczniejsze zgromadzenie odbywające się poza otwarta przestrzenią publiczną. Zebranie co najmniej 15 uczestników zgromadzenia na prywatnym terenie lub w ogrodzonym parku jest prawem potwierdzonym wprost w konstytucji i nie wymaga żadnych dodatkowych warunków.

Twórcy ustawy wyszli z założenia, że szczególnej regulacji wymaga wykonywanie tego prawa przez liczniejsze zespoły ludzi na ogólnodostępnej przestrzeni. Potrzebne są więc gwarancje bezpieczeństwa dla innych użytkowników tej przestrzeni podobnie jak i gwarancje możliwości wykonywania tego prawa przez zainteresowanych. Zgromadzenie nie ma definicji bo zgromadzenie jest faktem socjologicznym. Ludzie gromadzą się nieustannie, a ustawodawcę interesują tylko te zgromadzenia, których uczestnicy chcą w ten sposób wyrazić wspólne stanowisko w jakiejś sprawie. Prawo do zgromadzeń łączy więc wolność ekspresji z wolnością doraźnego stowarzyszania się.

Władze administracyjne mają obowiązek zapewnienia zainteresowanym możliwości realizacji tego prawa na przestrzeni publicznej tak, aby godzić to z interesami innych użytkowników tej przestrzeni. Dlatego istota możliwych konfliktów dotyczy czasu trwania, miejsca czy trasy zgromadzenia oraz formy jego przebiegu (hałas). Tutaj jest miejsce na rozmaite procedury uzgadniania, ale prawo do pokojowego gromadzenia się jest tak fundamentalną wolnością obywatelską, że to władze mają obowiązek w najgorszym razie umożliwienia zgromadzenia o innej porze, czy w innym miejscu, ale troska o ruch uliczny nie może być nadrzędna. Wiadomo z praktyki, że takie uzasadnienia mieszają się z dążeniem do utrudnienia jeśli nie uniemożliwienia wyrażenia stanowiska w sprawie kontrowersyjnej. Nie łudzę się, że konflikty takie znikną w przyszłości. Obywatele muszą sami czuwać nad tym, aby pod pozorem dbałości o ład publiczny jedna z podstawowych wolności, jaką jest prawo do pokojowych zgromadzeń, nie została ograniczona.


Prawo kultury i sztuki : Ustrojowe aspekty prawa kultury
Autor : prof. Jacek Kurczewski

Dodaj komentarz:

Nick:
E-mail:
Treść:
Wpisz tekst z obrazka: CAPTCHA Image

Inny obrazek


« Grudzień 2018 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo