Polski
– Psycholog społeczny specjalizujący się w psychologii zmiany społecznej (makropsychologii). Profesor na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego i prorektor Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie.
– Prowadzi we współpracy z ekonomistami, socjologami, demografami i statystykami badania nad jakością życia Polaków w okresie zmiany społecznej (od 1991). Przewodniczący Rady Monitoringu Społecznego realizującej projekt największych w Polsce panelowych badań sondażowych „Diagnoza społeczna” (od 1999).
– Autor kilku koncepcji poświęconych emocjonalnym i poznawczym mechanizmom adaptacji, m.in.: cebulowej teorii szczęścia, teorii zaangażowania, teorii pozytywno-negatywnej asymetrii (z G. Peetersem z Katholieke Universiteit Leuven, Belgia), teorii niewdzięczności społecznej, koncepcji dwóch ścieżek rozwoju ekonomicznego. Członek kilku rad redakcyjnych czasopism naukowych i międzynarodowych towarzystw naukowych.
– Autor, współautor lub redaktor kilkudziesięciu prac naukowych, m.in. Positive-negative asymmetry in evaluations: The distinction between affective and informational negativity effects (1990), Psychologia szczęścia (1992), Makropsychologia, czyli psychologia zmiany społecznej (2001), Quo vadis homo? (2002), Dlaczego reformatorzy tracą poparcie społeczne (2002), Psychologia pozytywna (2004), The adaptation to social change: for whom the third republic of Poland is mother, for whom it is a step-mother (2006), Psychologia pozytywna w praktyce (2007). Autor książek popularnonaukowych, telewizyjny, radiowy i prasowy komentator bieżących wydarzeń społecznych. Członek różnych gremiów doradczych. Konsultant trzech premierów III RP.
E-kongres
(
zaloguj się
|
zarejestruj
)
