Minister Kultury Bogdan Zdrojewski wśród najważniejszych osiągnięć swojego resortu w przeciągu roku od Kongresu Kultury wymienił m.in.:
- Wdrożenie w życie programu Kultura Plus, mającego ogromne znaczenie szczególnie dla małych miejscowości (obejmującego m.in. środki na ich cyfryzację)
- Utworzenie Instytutu Muzyki i Tańca (jego powołanie było jednym z postulatów Kongresu)
- Znakomitą absorcję środków unijnych (kultura jest tu liderem), dzięki którym powstaje szereg nowych muzeów, teatrów czy filharmonii
- zwiększenie środków budżetowych na kulturę (do postulowanego 1% PKB jeszcze daleko, ale trzeba zaznaczyć, że kultura jednym z nielicznych resortów, gdzie - mimo zasadniczych cięć - środki te nie zmalały ale wzrosły
Przemówienie ministra sprowadzało się w gruncie rzeczy do tezy, że kultura w Polsce być może nigdy jeszcze nie miała się tak dobrze.
Optymizmowi temu zdawały się jednak przeczyć głosy zabierających głos w odbywającej się później debacie zaproszonych do dyskusji przedstawicieli świata kultury (Krystyny Jandy, Katarzyny Janowskiej, Przemysława Czaplińskiego, Waldemara Dąbrowskiego i Edwina Bendyka). Zwrócili oni uwagę na bardzo powolne realizowanie reform, nierozwiązany szereg piętrzących się problemów, rosnącą komercjalizację oraz tak niebezpieczne zjawiska, jak np. wprowadzenie watu na kiążki, co bez wątpienia odbije się na czytelnictwie.

Dosyć krytycznie ocenił bilans minionego od Kongresu Kultury roku felietonista Gazety Wyborczej - Roman Pawłowski. W tekście o znamiennym tytule: "Ministerstwo drobnych kroków" zwrócił uwagę na ogromną dysproporcję między nadziejami, które rozbudził Kongres, a faktycznymi zmianami, jakie dokonały się w polskiej kulturze. Odwołując się do opinii twórców Pawłowski pisze, że z nadziei i entuzjazmów po roku pozostało niewiele. Najważniejszy postulat, czyli zwiększenie dotacji na kulturę do 1%, "jest wciąż odległym marzeniem." Na razie jest to 0,55 % budżetu państwa, co oznacza, że w tym tempie - co zresztą zauważa sam minister Zdrojewski - 1% osiągniemy za 10 lat.
Pawłowski zauważa też, że próba odebrania mediów publicznych politykom, którą podjął zawiązany na kongresie Komitet Obywatelski Mediów Publicznych nie powidła się. "Przygotowany przez twórców i menedżerów kultury projekt ustawy oddający kontrolę nad publiczną telewizją i radiem niezależnemu Komitetowi Mediów Publicznych nadal czeka, aż zajmie się nim Sejm - pisze. - Tymczasem PO z pomocą SLD przeforsowała małą nowelizację ustawy, która pozwoli usunąć PiS z władz Polskiego Radia i TVP. - W mediach publicznych mamy znów to samo w sensie strukturalnym, choć pewno stosunki będą pod nowym reżimem sympatyczniejsze i propaganda mniej chamska niż za PiS-u - mówi Agnieszka Holland."
"Część postulatów Hausnera znajdzie się w nowelizacji starej ustawy o działalności kulturalnej, która ma trafić w październiku do Sejmu. Chodzi m.in. o możliwość powierzenia samorządowej instytucji kultury w zarządzanie organizacji pozarządowej lub firmie prywatnej. Nowelizacja wprowadzi także m.in. umowy sezonowe dla artystów i kontrakty dla dyrektorów, jednak systemowej zmiany nie będzie. W ministerstwie powstał co prawda zespół do pracy nad "nową konstytucją kultury", ale szanse, że zostanie ona uchwalona jeszcze w tej kadencji parlamentu, są niewielkie."
"Jeszcze bardziej rozgoryczeni są wydawcy: od nowego roku, kupując książki, zapłacimy 5-proc. VAT. Beata Stasińska, szefowa wydawnictwa WAB, obawia się, że spowoduje to dalszy spadek czytelnictwa: - Programy unowocześniania bibliotek są w powijakach. Na ich efekty będziemy czekać latami. Nie ma programu zwalczania funkcjonalnego analfabetyzmu w szkołach. Jeśli nie wprowadzimy reform w edukacji i programów przeciwdziałających wykluczeniu kulturowemu, nie sprostamy jako społeczeństwo wyzwaniom cywilizacyjnym."
Pawłowski zauważa osiągnięcia, jak choćby plan rozwoju edukacji kulturalnej wart 100 mln zł.
Uważa jednak, że podjęte wysiłki są niewystarczające, zaś ciągle brak jest zasadniczych, odważnych reform, które sytuację rodzimej kultury poprawiłyby w sposób naprawdę znaczący.

Jeśli wierzyć zapewnieniom MKiDN w 2015 roku wszyscy będziemy mogli za pomocą internetu obejrzeć całą klasykę polskiego kina, przeczytać przez nasz osobisty komputer niezliczone dzieła naszej literatury - a wszystko to za darmo i bez ryzyka oskarżeń o piractwo. Ma to zapewnić tzw. nowa konstytucja kultury gwarantująca nieograniczony dostęp do dóbr kultury. Jest to bez wątpienia wspaniałe i godne podziwu przedsięwzięcie, o ogromnym znaczeniu choćby dla edukacji kulturalnej w mniejszych ale i większych miejscowościach.
Gwałtowne przyśpieszenie mamy odczuć też m.in. w modernizacji muzeów, edukacji kulturalnej, wspieraniu twórców i działalności artystycznej, promocji zagranicznej, digitalizacji i cyfryzacji. O tym wszystkim zapewnia na łamach "Newsweeka" minister Bogdan Zdrojewski twierdząc, że realizuje się w ten sposób "na niespotykaną dotąd skalę ideę upowszechniania dostępu do dóbr kultury”.
Ta nowa konstytucja kultury, nazywana też Pakietem
Plus dla Kultury, to według zapowiedzi plan obejmujący kilkanaście inicjatyw legislacyjnych, badawczych i analitycznych oraz kilkadziesiąt
projektów merytorycznych. Na realizację tych celów do roku 2015 przeznaczone ma być 270 mln złotych.

Zeszłoroczny Kongres Kultury doczekał się właśnie lokalnego odpowiednika w Poznaniu, gdzie przedstawiciele różnorakich środowisk twórczych zebrali się, by stworzyć wspólnie program antykryzysowy. Adam Ziajski z Teatru Strefa Ciszy tak opisywał to wydarzenie: "brak kompleksowej wizji w zarządzaniu kulturą doprowadził do poważnego kryzysu. Chcemy z niego wyjść. Wspólnie, we współpracy z władzami, bez antagonizowania jakichkolwiek środowisk. Ogłaszamy nowy pozytywizm poznański."
Z kolei Anna Hryniewiecka (dyrektor programowy CK Zamek) i Marcin Maćkiewicz (liderem federacji madeinpoznan.org) wyliczali główne powody nadzwyczajnego zebrania poznańskich twórców, a mianowicie:
1. brak wizji rozwoju kultury w strategii rozwoju miasta,
2. marginalizacja roli środowisk twórczych w kształtowaniu polityki kulturalnej miasta,
3. anachroniczne i niejednoznaczne mechanizmy finansowania i oceny działalności kulturalnej,
4. dotkliwe braki w zakresie infrastruktury kultury,
5. kompromitująca porażka w staraniach o ESK 2016.
Sztabowcy ogłosili też, że ich głównym celem jest zwołanie w przyszłym roku Poznańskiego Kongresu Kultury na wzór zeszłorocznego Kongresu Kultury Polskiej.
Pod apelem podpisała się aż 130 przedstawicieli środowisk twórczych, co oznacza, że jest to pierwszy tak zdecydowany, wspólny głos reprezentantów poznańskiej kultury.
Czy podobną inicjatywę podejmą także przedstawiciele innych miast?