Polski
Czterokrotnie w ciągu XX wieku, w latach 1910, 1936, 1966 i 1981, z inspiracji elit społecznych i intelektualnych zwoływano w Polsce kongresy kultury. Piąty – Kongres Kultury Polskiej 2000 – odbył się w Warszawie w dniach 8-10 grudnia 2000 r. Idea jego zwołania zyskała zainteresowanie i aprobatę wielu środowisk. Po licznych konsultacjach w środowiskach ludzi związanych z kulturą, zarówno naukowców jak i praktyków, zawiązał się Komitet Organizacyjny Kongresu Kultury Polskiej i powołano Radę Programową. Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego został Profesor Andrzej Siciński, wybitny socjolog kultury i wieloletni przewodniczący Rady Programowej Fundacji Kultury. Fundacji powierzono też zadania związane z przygotowaniem, organizacją, pozyskiwaniem funduszy i promocją Kongresu .
Patronat nad Kongresem Kultury Polskiej objęli: Prezydent RP, Prymas Polski, Marszałek Sejmu RP, Marszałek Senatu RP, Prezes Rady Ministrów, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Minister Edukacji Narodowej i Minister Nauki.
W intencji organizatorów, Kongres miał być odpowiedzią na wyzwania stojące przed kulturą polską u progu XXI wieku, wynikające między innymi z nowej sytuacji historycznej w jakiej znalazł się nasz kraj po pierwszym okresie transformacji ustrojowej i bliskiej perspektywy zjednoczenia Europy. Miał być wyrazem koalicji różnych środowisk kulturotwórczych i forum afirmacji kultury pojmowanej jako zasób najlepszych wartości, źródło tożsamości narodowej i jednocześnie czynnik rozwoju społecznego. Miał też dać impuls do powstania rzetelnej diagnozy stanu kultury polskiej na przełomie wieków i jednocześnie zainspirować do stworzenia pełnego wyobraźni projektu na przyszłość.
Kongres zakwestionował nieuchronność totalnej komercjalizacji kultury; omnipotencję praw rynku i dominację przemysłów kulturowych, jako głównych regulatorów i determinant jej rozwoju, postulując w swym przesłaniu, aby prawdziwe wartości, postaci twórców kultury i dzieła postawić w miejscu, w którym będą przedmiotem publicznej głośności i widoczności społecznej, godności i prestiżu, źródłem autorytetu. Przyjęte na Kongresie rezolucje, kierowane do władz naszego państwa, wskazywały ponadto na szereg konkretnych problemów wymagających, zdaniem uczestników, natychmiastowych działań. Wśród problemów tych wymieniono sytuację prawno-finansową instytucji kultury, organizacji non-profi t i twórców. Zwrócono się również z apelem o wsparcie działań organizacji międzynarodowych występujących w obronie twórców z tych krajów świata, w których łamane są podstawowe zasady demokracji i swobody twórcze.
Źródło: Fundacja Kultury
http://www.fundacjakultury.pl/37,Kongres_Kultury_Polskiej_.htm
E-kongres
(
zaloguj się
|
zarejestruj
)
