Polski
– Historyk literatury XX i XXI wieku, krytyk literacki, eseista, tłumacz.
– Urodził się w 1962 roku.
– Profesor zwyczajny doktor habilitowany, współtwórca i pracownik Zakładu Antropologii Literatury (od 2006) w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Wykładał gościnnie na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, Harvardzie w Bostonie, Université Libre w Brukseli, a także w Ratyzbonie, Dreźnie, Budapeszcie, Illinois i Tybindze.
– Autor ponad dziesięciu książek, m.in.: Tadeusz Konwicki (1994), Poetyka manifestu literackiego 1918–1939 (1997), Ślady przełomu. O prozie polskiej 1976–1996 (1997), Wzniosłe tęsknoty. Nostalgie w prozie lat dziewięćdziesiątych (2001), Mikrologi ze śmiercią (2001), Ruchome marginesy. Szkice o literaturze lat 90. (2002), Świat podrobiony. Krytyka i literatura wobec nowej rzeczywistości (2003), Efekt bierności. Literatura w czasie normalnym (2004), Powrót centrali. Literatura w nowej rzeczywistości (2007), Polska do wymiany. Późna nowoczesność i nasze wielkie narracje (2009).
– Laureat Medalu Młodej Sztuki (1996), Nagrody im. Ludwika Frydego (1997), Nagrody Kościelskich (1998), Nagrody Prezesa Rady Ministrów (1999) oraz Nagrody im. Kazimierza Wyki (2004).
E-kongres
(
zaloguj się
|
zarejestruj
)
