Polski
– Historyk literatury, krytyk, eseista, poeta, tłumacz.
– Profesor Uniwersytetu Wrocławskiego (od 1993). Prowadził też wykłady w Université Charles de Gaulle w Lille (1987–1993) i Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej (do 1987).
– Redaktor „Telewizyjnych Wiadomości Literackich” (TVP 2, TV Polonia, od 1996) oraz magazynu kulturalnego „Latarnik” (TV Polonia, 1997–1998). Członek jury Nagrody Literackiej Nike (1996–2004), Nagrody Literackiej Europy Środkowej ANGELUS (od 2006) i komitetu redakcyjnego „Odry” (do 2003). Jest współrealizatorem międzynarodowego pilotażowego programu nauczania multimedialnego (ULB Bruxelles, Paris IV Sorbonne, Université Aix-en-Provence, Université Toulouse II–Le Mirail, Université Nancy II, Lille III, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Wrocławski).
– Autor 24 książek oraz około 430 tekstów naukowych, krytycznoliterackich i eseistycznych na łamach czasopism krajowych, emigracyjnych i zagranicznych. Większość z nich dotyczy literatury polskiej doby dwudziestolecia międzywojennego, okresu wojny i okupacji oraz literatury powojennej. Jego klasyczne już rozmowy-rzeki z pisarzami polskimi łączą spojrzenie historyka literatury z intelektualnie zorientowanym dziennikarstwem. W poezji w przewrotny sposób integruje perspektywę eschatologiczną z autoironią.
– Zajmuje się m.in. twórczością Czesława Miłosza, Tadeusza Konwickiego, Stanisława Lema, Drugą Awangardą, poezją wojenną, nurtami katastroficznymi, fantastyką naukową oraz bieżącą krytyką literacką. Jest autorem „Historii literatury w rozmowach. XX–XXI wiek” (2002), będącej zbiorem rozmów ze współczesnymi pisarzami, m.in. Czesławem Miłoszem, Kazimierzem Brandysem, Tadeuszem Różewiczem i Stanisławem Lemem.
E-kongres
(
zaloguj się
|
zarejestruj
)
