Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Aneksy

Aneksy

TABELA 1. Ministrowie Kultury w latach 1989-2009



TABELA 2. Ministrowie Spraw Zagranicznych w latach 1989-2009

TABELA 3. A- E. Podział wydatków państwa na kulturę

A. 2000


 
B. 2002


 
C. 2004


 
D. 2006


 
E. 2007

Żródło: Council of Europe/ERICarts, Compendium of Cultural Policies and Trends in Europe, 10th edition, 2009.


TABELA 4. Instytuty kultury. Wydatki na promocję (Prom) i administrację (Ad).
Obliczenia procentowe.

Źródło: Opracowanie własne (Analiza wydatków Instytutów kultury i nauki na promocję, IAM IV.2009)
[Zastrzeżenie: Poszczególne instytuty przyjmują różne założenia metodologiczne odnośnie ujmowania wydatków na promocję oraz kosztów administracyjnych. Szczególnie przykład Wielkiej Brytanii (1.2) i Niemiec (2.2)]

Dane procentowe prezentowane w tabeli powyżej są obliczone w następujący sposób: kwota wydatków na promocję (prom) /administrację (Adm) podzielona przez całkowitą sumę wydatków.

Powyższe zestawienie nie uwzględnia innych wydatków nie mieszczących się w kategorii kosztów promocji
i administracji (np. koszty kapitałowe).

Powyższa tabela porównawcza jest zaprezentowana na poziomie ogólnym. Biorąc pod rozwagę różnice warunków działania, zakresu zadań i formy finansowania (w tym różne założenia metodologiczne), wszelkie obiektywne porównania są utrudnione.


TABELA 4.A. Budżety wybranych Instytutów w latach 2004-2008

*Przeliczenie na podstawie kalkulatora walut dostępnego na stronie www.xe.com, na dzień 17 lipca 2009
Źródła:
(1) Roczne Raporty British Council (rok obrotowy 1.04 – 31.03)
(2) Roczne Raporty Instytutu Goethego
(3) Cervantes: Rozliczenie finansowe Instytutu z hiszpańskim Ministerstwem Spraw Zagranicznych
(4, 5) Roczne raporty Instytutu Szwedzkiego i Fundacji Koreańskiej (przeliczenie walut na dzień 31.03.09)
[Zastrzeżenie: Poszczególne instytuty przyjmują różne założenia metodologiczne odnośnie ujmowania wydatków na promocję oraz kosztów administracyjnych]


TABELA 5. Budżet Instytutu Adama Mickiewicza – Przychody ogółem w latach 2001-2008. Przychody z dotacji i przychody własne, min. takie jak: sprzedaż, refaktury, sponsoring i inne.

*Przeliczenie na podstawie kalkulatora walut dostępnego na stronie www.xe.com, na dzień 17 lipca 2009
CMWK IAM– Centrum Międzynarodowej Współpracy Kulturalnej Instytut Adama Mickiewicza
Źródło: Instytut Adma Mickiewicza
 
TABELA 6. Budżety Instytutów NCK, IK, IT, PIFS – Przychody ogółem w latach 2004-2008
 
* Od 15 marca 2005
**Patrz IAM, Aneks: Tabela 5
Źródło: NCK, IK, IT, PISF


TABELA 7. + OPIS. Większe projekty realizowane przez IAM na zlecenie MKiDN i MSZ. OPIS: Efekty promocyjne -Sezon w Izraelu

     
SEZON W IZRAELU: efekty promocyjne (Sprawozdanie IAM 2008)

Z listu Ambasador RP Agnieszki Magdziak-Miszewskiej do Ministra Bogdana Zdrojewskiego z 29.01.2009: „Można nawet zaryzykować twierdzenie, że polska intensywna obecność, a przede wszystkim wizyty studyjne i wspólne projekty dokonały więcej, niż dotychczasowe kilkunastoletnie wysiłki dyplomatyczne i ciężka praca placówki”.

• Na część kulturalną programu RPI organizowaną przez IAM składało się 110 projektów (w tym 77 w 2008 roku). Wyróżniającą cechą programu RPI jest liczba projektów warsztatowych i koprodukcyjnych, które odbywają się po raz pierwszy w historii relacji kulturalnych obu krajów.
• W ramach RPI zaprezentowane zostały m.in.: pierwsza polsko-izraelska koprodukcja operowa („Madama Butterfly”), pierwsza polsko-izraelska koprodukcja fabularna („Wiosna 1941”), pierwsza polsko-izraelska koprodukcja teatrów instytucjonalnych („Bat Yam – Tykocin”), pierwsza polsko-izraelska koprodukcja teatrów offowych („Salto mortale”), pierwszy polsko-izraelski album komiksowy („Kompot”), pierwsza polsko-izraelska płyta rockowa (Mitch and Mitch wraz z Kruzenshtern i Parohod).
• Projekty RPI docierają do zróżnicowanej publiczności – od osób stale uczestniczących w kulturze w przedziale 35-60 lat, do młodzieży szkolnej i dzieci. Większość projektów skierowana jest do odbiorców w wieku 25-35 lat, dla których źródłem opinii o Polsce są przede wszystkim media, niemniej to w tej grupie można liczyć na największą otwartość na przekaz RPI. Liczba odbiorców RPI to 99 160 widzów. W rzeczywistości liczba ta jest znacznie wyższa, nie uwzględnia ona bowiem projekcji filmów „Sztuczki” i „Wiosna 1941” w kinach, projekcji programów TV wyprodukowanych przez RPI oraz imprez, których organizatorzy nie przesłali danych frekwencyjnych. W sumie projekty RPI obejrzało ok. 130 000 widzów.
• Co warte podkreślenia, projekty prezentowane są nie tylko w Tel Awiwie czy Jerozolimie, lecz również w mniejszych miastach oraz kibucach. RPI trwa, można już jednak mówić o wymiernych efektach programu: utworzeniu sieci instytucji polskich i izraelskich pracujących nad wspólnymi projektami, wymieniających się doświadczeniami i informacjami o współczesnych zjawiskach kulturalnych, społecznych i politycznych w obu krajach, uwrażliwieniu mediów izraelskich na tematy polskie i współczesną Polskę, a także dostrzeżeniu przez nie wyjątkowego zainteresowania Polaków kulturą żydowską i polsko-żydowskim dziedzictwem. Na forach internetowych i w dziennikach o charakterze „tabloidowym” wciąż pojawiają się antypolskie artykuły i komentarze, jednak nawet w tych mediach można zaobserwować powolną zmianę nastawienia do Polski.
• Długotrwałe efekty RPI i stopniowej zmiany wizerunku Polski, czy wręcz mody na Polskę oraz ich wpływ na zmianę wizerunku Polski w środowiskach żydowskich poza Izraelem będą zależeć głównie od wsparcia dla polsko-izraelskiej wymiany kulturalnej po zakończeniu RPI.
• Liczba materiałów skupionych wyłącznie na udziale Polaków w wydarzeniach na dużą skalę, takich jak: Art TLV, Video-Zone, Israel Festiwal i innych – jest zauważalnie większa niż publikacje na temat aktywności kulturalnej któregokolwiek z pozostałych krajów świata.

Dane statystyczne*:

* dane nadesłane przez izraelską agencję PR Eila Eitan na zlecenie IAM
Ok. 100 wybranych materiałów z mediów izraelskich przetłumaczonych na język polski można znaleźć pod adresem:
http://poland-israel.org/pl/?lang=pl&id=167


GRAF 1: Liczba grupowych wizyt studyjnych zorganizowanych przez IAM (w tym na zlecenie MKiDN i MSZ)


---------------------------------------

Narodowe instytucje kultury w Polsce


Muzea

1. Centralne Muzeum Morskie w Gdańsku
2. Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie
3. Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie
4. Muzeum Narodowe w Krakowie
5. Muzeum Narodowe w Poznaniu
6. Muzeum Narodowe w Warszawie
7. Muzeum Pałac w Wilanowie
8. Państwowe Muzeum Stutthof w Sztutowie
9. Muzeum Zamkowe w Malborku
10. Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce
11. Państwowe Muzeum na Majdanku
12. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
13. Zamek Królewski na Wawelu - Państwowe Zbiory Sztuki w Krakowie
14. Zamek Królewski w Warszawie - Pomnik Historii i Kultury Narodowej
15. Muzeum Historii Polski w Warszawie
16. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
17. Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie
18. Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku (w organizacji)

Biblioteki

Biblioteka Narodowa

Teatry


1. Teatr Narodowy
2. Teatr Wielki - Opera Narodowa
3. Narodowy Stary Teatr Kraków

Filharmonie

Filharmonia Narodowa

Galerie

1. Centrum Sztuki Współczesnej - Zamek Ujazdowski
2. Zachęta - Państwowa Galeria Sztuki

Instytucje ochrony zabytków

1. Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków
2. Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych w Warszawie

Instytucje współprowadzone wpisane w rejestrze Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

1. Muzeum Narodowe w Gdańsku
2. Muzeum Narodowe w Kielcach
3. Muzeum Narodowe we Wrocławiu
4. Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu
5. Muzeum Sztuki w Łodzi
6. Muzeum - Zamek w Łańcucie
7. Teatr Polski we Wrocławiu
8. Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia z siedzibą w Katowicach
9. Centrum Sztuki Współczesnej "Znaki Czasu" w Toruniu
10. Opera Wrocławska
11. Filharmonia im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu
12. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans
13. Ośrodek Praktyk Teatralnych "Gardzienice"
14. Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach

 
« Wrzesień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo