Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Diagnoza stanu na tle sytuacji teatru za granicą

3.4.2. Teatry komercyjne.

Pozostałością po poprzednim systemie jest utrzymywanie scen publicznych grających repertuar rozrywkowy (komedie, rewie, recitale) – utrudnia to rozwój prywatnych teatrów komercyjnych, które walczą o tego samego widza, co publiczne teatry grające farsy. W Warszawie jako prywatne sceny działają między innymi Teatr Bajka, Teatr Capitol, we Wrocławiu – Wrocławski Teatr Komedia. Bujnie rozwijają się teatry muzyczne – po 1989 r. jednym z najważniejszych teatrów prywatnych był Teatr Studio Buffo (spółka) Janusza Józefowicza i Janusza Stokłosy, którego rewiami bawiła się cała Polska w latach dziewięćdziesiątych. Po 2000 r. powstają kolejne teatry rewiowe, które uświetniają imprezy czy organizują dinner-show – warszawski Teatr Sabat w sali dawnego Teatru Kameralnego (od 2003 r.), szczeciński Teatr Broadway (od 2002 r., bez siedziby). W Poznaniu istniał krótko Teatr Rewiowy Viva (grudzień 2006 r. – marzec 2008 r.), którego działalność skończyła się dla właściciela sporymi długami. W kwietniu 2008 r. w Łodzi zainaugurował pracę prywatny Teatr Tańca V6, który chce wystawiać nie rewie, lecz raczej spektakle taneczne, na przykład w stylu cirque noveau.

Teatrom komercyjnym (przedsiębiorstwom) nie jest łatwo utrzymać się, tym bardziej że w polskim prawie handlowym nie istnieje pojęcie spółki non-profit. Prowadzi to do zmiany sposobu funkcjonowania – tak jest w przypadku Wrocławskiego Teatru Komedia, który zaczynał jako spółka, a teraz jego twórcy pracują nad przekształceniem go w fundację, ponieważ to bardziej sprzyja działalności niezależnego teatru (można starać się o dotację).

W mediach często pojawiają się zestawienia polskich teatrów z londyńskim West Endem czy nowojorskim Broadwayem, światowymi stolicami komercyjnych teatrów, i wskazania na ich sposób działania jako remedium na problemy wszystkich polskich teatrów. To bardzo mylące porównania. W obu przypadkach mamy do czynienia z ośrodkami największych komercyjnych teatrów, produkujących przedstawienia dla szerokiej widowni (musicale, melodramaty), które jednak są tylko częścią życia teatralnego dotowanego przez państwo lub samorządy (w przypadku Wielkiej Brytanii) czy przez prywatnych donatorów (w przypadku Stanów Zjednoczonych). Sukces tych teatrów jest mierzony frekwencją i wpływami. W Europie kontynentalnej prywatne teatry komercyjne stanowią szerokie tło dla scen subwencjonowanych, które realizują misję artystyczną. Najsłynniejsze teatry Berlina to teatry publiczne. Na pewno jednak za przykładem stolic europejskich należy stworzyć przestrzeń dla teatrów komercyjnych – likwidując publiczne teatry o charakterze farsowym.




« Maj 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo