Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Diagnoza stanu na tle sytuacji teatru za granicą

3.4. Teatry niepubliczne

Teatry niepubliczne to ogólna nazwa dla tych wszystkich teatrów, które na ogół nazywa się alternatywnymi, komercyjnymi, nieinstytucjonalnymi, niezależnymi, offowymi, prywatnymi. Teatry prywatne w ostatnich kilku sezonach wywołują wielkie zainteresowanie: piszą o nich magazyny ekonomiczne, prasa codzienna, ukazują się wywiady z ich założycielami. Błędne jest jednak wrażenie, że jest to zjawisko nowe. Po 1989 r. powstawało wiele prywatnych inicjatyw teatralnych. Charakterystyczne, że najwybitniejsze teatry niezależne, które zaczęły działać tuż po 1989 r., to teatry twórców związanych ze sztuką lalkarską – ¾ Zusno Krzysztofa Raua oraz Wierszalin Piotra Tomaszuka i Tadeusza Słobodzianka.

Już od 1992 r. dane GUS uwzględniają prywatne teatry zawodowe. Niestety, kryterium doboru teatrów niepublicznych jest dość arbitralne i dane z ostatniego dziesięciolecia niedokładnie odzwierciedlają rozwój grupy tych zespołów.

Pierwsze, od czasu powszechnego upaństwowienia, teatry prywatne powstawały już w latach osiemdziesiątych. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych działało w Polsce 65 takich teatrów (od jednoosobowych po całe przedsiębiorstwa)62. Teatry prywatne wchodziły w nisze, którymi nie zajmowały się teatry państwowe, nie tworzyły więc dla nich realnej konkurencji (poza Teatrem Studio Buffo). Powstawały z potrzeby aktorów, którzy nie mieścili się już dużym zespole państwowego teatru lub chcieli podnieść swoje zarobki.

Obecnie liczba teatrów niepublicznych zdecydowanie wzrosła – waha się szacunkowo od 150 do 180 – od dużych teatrów z własną sceną po firmy jednoosobowe. W 2008 r., według bazy danych Instytutu Teatralnego, premiery dało blisko sto zawodowych teatrów niezależnych.

W poniższej charakterystyce teatry niepubliczne zostały podzielone na teatry non-profit oraz teatry komercyjne.


---------------------------------------------------------
62 K. Mróz, Teatry prywatne w Polsce. Zarys dziejów – przemiany funkcji i form istnienia – analiza stanu dzisiejszego, praca magisterska, Akademia Teatralna, Warszawa 1997

« Sierpień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo