Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Tendencje i kierunki rozwoju wzornictwa w Unii Europejskiej oraz w Polsce. Rekomendacje.

3.1. Wzornictwo jako przemysł kultury o szerokim zasięgu oddziaływania i dużym współuczestnictwie

Wzornictwo jest istotnym elementem kultury materialnej, o szerokim zakresie oddziaływania, co dobrze wyraża sformułowanie „piękno dla każdego i na co dzień”15 .

Powszechną światową tendencją, nasilającą się zwłaszcza od początku bieżącego stulecia, także w Unii Europejskiej, jest ujmowanie wzornictwa (design) jako przemysłu kultury (cultural industry) w ramach szerszej grupy przemysłów kreatywnych (creative industries) 16.

Rysunek 2. Model singapurski sektora branż kreatywnych

W modelu singapurskim, za którym się tu opowiadamy wzornictwo (design) jest postrzegane jako sektor generujący unikatową treść, objętą prawami autorskimi, dostępną dla szerokiego kręgu odbiorców, i jest umiejscowione w podstawowej grupie przemysłów kultury, między innymi obok sztuki, literatury i architektury17. Przemysły kultury i przemysły kreatywne generują w Niemczech odpowiednio 1,6% i 2,6% krajowego GDP, zatrudniając 680 tys. i 1 mln mieszkańców, więcej niż przemysł motoryzacyjny (630 tys.). Design jest jednym z najszybciej rozwijających się tam przemysłów kultury – 6,5% rocznie, o rosnącej liczbie średnich i małych studiów projektowych (35 tys. firm).

W Polsce istotna rola przemysłów kultury jest zapisana w Narodowej Strategii Rozwoju Kultury 2004-2013, nie są jednak one wskazane jako obszar priorytetowy 18. Według raportu zamówionego przez Komisję Europejską wartość przemysłów kreatywnych w 2003 r. w Polsce jest szacowana na 6,2 mld euro, co stanowi 1,2% krajowego GDP, znacznie poniżej średniej UE wynoszącej 2,6%. Raport ten nie przedstawia danych dla przemysłów kultury 19. Dyskusja o podejściu do przemysłów kreatywnych i przemysłów kultury jest podejmowana przez wiele autorytetów, na podstawie dostępnych danych próbujących określić ich zasięg oddziaływania i wartość20 .

O postrzeganiu wzornictwa jako przemysłu kultury świadczą krajowe festiwale wzornictwa oraz liczne wymienione wcześniej krajowe i zagraniczne wystawy współczesnego wzornictwa, rozumianego jako dziedzina kultury materialnej.


poprzedni rozdział
...................................................................
15 W. Telakowska, T. Reindl, Problemy wzornictwa przemysłowego, Omega, Biblioteka Wiedzy Współczesnej, PWN, Warszawa 1966, s. 149.
16 The Creative Economy Report 2008. The Challenge of Assessing the Creative Economy: Towards Informed, United Nations, 2008.
17 B. Fessel, M. Sondermann, Culture and Creative Industries in Germany, German Commission for UNESCO, Bonn 2008.
18 Narodowa Strategia Rozwoju Kultury 2004-2013, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 2004, s. 152.
19 The Economy of Culture in Europe. Raport KEA European Affairs dla Komisji Europejskiej, październik 2006, s. 355.
20 D. Ilczuk, A. Wieczorek, Przemysły kultury w Warszawie, Instytut Kultury, Warszawa 2000, s. 22; J. Szomburg, Kultura i przemysły kultury szansą rozwojową dla Polski. IBnGR, Warszawa 2002, s. 125.
« Wrzesień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo