Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Diagnoza

2.6.4.3. Podział zadań i kompetencji w przedmiocie ochrony dziedzictwa kultury między administrację rządową a podmioty samorządu terytorialnego (gmina, powiat, samorząd województwa)

W takim kontekście należy spojrzeć na ustawę z 2003 r. normującą prawnie ochronę i opiekę zabytków w Polsce. Uwzględnianie ustawowych wartości i pozytywnych rozwiązań, które są w niej zawarte, nie może spowodować utraty z pola widzenia rzeczywistych potrzeb ochrony dziedzictwa kulturowego. Dostrzegamy zróżnicowane kategorie podmiotów funkcjonujących w sferze ochrony dziedzictwa kulturowego. W sferze władzy publicznej istnieje dyferencjacja podmiotów władzy wykonawczej. Zadania i kompetencje rozłożone są słusznie i zasadnie między władzę rządową a samorząd terytorialny, co opiera się na założeniu nadrzędności interesu publicznego realizowanego przez administrację rządową, a nie przez trójstopniowy samorząd terytorialny. Prymat administracji rządowej wynika z koncepcji urzeczywistniania przez nią interesu publicznego widzianego z perspektywy ogólnej i w skali całego państwa. Dlatego obowiązek prowadzenia rejestru zabytków przez wojewódzkiego konserwatora zabytków, wydawanie decyzji o wpisie do rejestru zabytków i wykreślanie z rejestru zabytków, pozostawione w gestii administracji rządowej, stanowią właściwą barierę dla dominacji interesów partykularnych (np. lobby inwestycyjne czy lokalne). Model ten jest szczególnie racjonalny z uwagi na rozdział kompetencyjny między szczeblem terenowym administracji rządowej (wkz) a centralnym (minister) w zakresie wydawania decyzji o wpisie do rejestru zabytków i o wykreślaniu z tego rejestru.

Za właściwe z punktu widzenia mechanizmów realizacji celów ochrony zabytków należy uznać te uprawnienia decyzyjne wojewódzkich konserwatorów zabytków, które zaliczone są do działań interwencyjnych wobec działań podejmowanych przede wszystkim przy zabytkach nieruchomych, ale także wobec zabytków ruchomych. Wymienić tutaj można na przykład możliwość wstrzymania prac budowlanych w obiekcie nieruchomym, co do którego istnieją uzasadnione podstawy wpisania do rejestru zabytków. Kompetencje te, które nie powinny być nadużywane, są szczególnie przydatne wobec ożywienia w Polsce po roku 1989 działalności inwestycyjno-budowlanej.

Mając na uwadze członkowstwo Polski w UE, w której region ma wysoki status terytorialny i prawny, należy docenić to, że pod względem zadań i kompetencji polski samorząd województwa stanowi swoisty odpowiednik regionu i jako taki jest niezwykle istotnym poziomem pośrednim między administracją krajową, centralną, a terenową, lokalną, co dobrze służy ochronie dóbr dziedzictwa kulturowego. W tym względzie adekwatne są postanowienia ustawy z dnia 5 VI 1998 r. o samorządzie województwa, zgodnie z którą samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa uwzględniającą między innymi „pielęgnowanie polskości oraz rozwój i kształtowanie świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej mieszkańców, a także pielęgnowanie i rozwijanie tożsamości lokalnej” (art. 11 ust. 1 pkt 1 u.s.w.). Samorząd województwa prowadzi politykę rozwoju województwa, na którą składa się: „wspieranie rozwoju kultury oraz sprawowanie opieki nad dziedzictwem kulturowym i jego racjonalne wykorzystywanie” (art. 11 ust. 2 pkt 7 u.s.w.).

« Sierpień 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Kultura w internecie


Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo