Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[ Zamknij ]

Opis instytucjonalny szkolnictwa artystycznego w Polsce

1.4.3. Zmiany projektowane w systemie szkolnictwa wyższego przez obecną Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Na sposób funkcjonowania szkolnictwa artystycznego mogą wpłynąć obecnie przygotowywane przez Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego projekty nowelizacji istniejących ustaw regulujących obszar szkolnictwa wyższego oraz projekty nowych ustaw.

Na posiedzeniu rządu w grudniu 2008 r. przyjęto pięć ustaw z pakietu „Budujemy na wiedzy – reforma nauki dla rozwoju Polski". Są to ustawy:

o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, o Narodowym Centrum Nauki, o instytutach badawczych, o Polskiej Akademii Nauk oraz o zasadach finansowania nauki reformujących system badań naukowych, przygotowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Z założenia: „Wszystkie te ustawy mają na celu zharmonizowanie przepisów o finansowaniu badań naukowych i finansowania infrastruktury badawczej”. Niepokój mogą jednak budzić zapisy wskazujące na technologiczno-gospodarczą orientację tej propozycji. W przedłożonym projekcie brakuje niektórych zapisów dotyczących specyfiki uczelni artystycznych.

Od początku 2009 r. przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego są prowadzone konsultacje społeczne poprzedzające zmiany w ustawie „Prawo o szkolnictwie wyższym”, ustawie o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz ustawie o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Zaprezentowane zostały już trzy pakiety, które mają być podstawą tych zmian: w styczniu 2009 r. pakiet „Partnerstwo dla wiedzy – reforma studiów i praw studenckich”, w lutym „Partnerstwo dla wiedzy – nowy model kariery akademickiej", w marcu 2009 r. projekt „Partnerstwo dla wiedzy – nowy model zarządzania szkolnictwem wyższym”.

Najistotniejsze zmiany, które mogą oddziaływać na szkolnictwo artystyczne, to: zmiana procedury przyznawania doktoratów, zmiana procedury habilitacyjnej, zmiana zasad polityki kadrowej w uczelniach, zmiany uprawnień emerytalnych dla profesorów, zmiany zasad oceny jakości kształcenia przez Państwową Komisję Akredytacyjną.

Zmiany w procedurze przyznawania doktoratów mają służyć poprawie ich jakości. Zakłada się między innymi obowiązek posiadania co najmniej jednej publikacji w recenzowanym piśmie naukowym o zasięgu co najmniej krajowym (obecnie nie jest to wymagane). Wprowadzony ma być również obowiązek procedury konkursowej w odniesieniu do bezpłatnych studiów doktoranckich oraz zmiany zasad kształcenia na studiach doktoranckich. Zwiększona ma zostać rola recenzentów zagranicznych.

W odniesieniu do habilitacyji proponuje się wprowadzenie indywidualnej procedury zgłoszenia przez zainteresowanego do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (CK) wniosku o rozpoczęcie procedury habilitacyjnej. Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dokładnie określi wymaganą aktywność naukową lub artystyczną po doktoracie, która będzie warunkiem przyznania stopnia doktora habilitowanego. Ponadto kandydat mógłby wskazać inną, poza macierzystą, radę wydziału uprawnioną do uczestniczenia w postępowaniu kwalifikacyjnym.

Zmiana zasad polityki kadrowej w uczelniach przewiduje wprowadzenie obowiązkowych konkursów na wszystkie stanowiska naukowe, naukowo-dydaktyczne oraz dydaktyczne. Obowiązkowe byłyby również konkursy na kadencyjnych kierowników katedr, zakładów i innych jednostek. Przewiduje się ograniczenie wieloetatowości pracowników do dwóch etatów, z których drugi etat wiązałby się z obowiązkiem wyrażenia zgody przez rektora macierzystej uczelni. Projekt przewiduje również obowiązek oceny pracownika nie rzadziej niż co dwa lata oraz zmiany zasad wynagradzania przez zwiększenie udziału niestałego dodatku motywacyjnego w ogólnej kwocie wynagrodzenia.

Zgodnie z zapisami projektu profesorowie tytularni uzyskaliby prawo do stanu spoczynku, wiążącego się z uzyskiwaniem dodatku do emerytury w wysokości łącznej (dodatek plus emerytura) nie wyższej niż 75% kwoty przeciętnego wynagrodzenia profesora tytularnego zatrudnionego na stanowisku profesora zwyczajnego.

Państwowa Komisja Akredytacyjna (przewidziana jest zmiana nazwy na Polską Komisję Akredytacyjną) dokonywałaby dwu rodzajów oceny jakości kształcenia. Ocena programowa dotyczyłaby kierunku studiów oraz merytorycznej zawartości programów. Ocenie instytucjonalnej podlegałaby jednostka organizacyjna uczelni.

« Lipiec 2017 »
PnWtŚrCzPtSbNd
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31

Miejskie powidoki


Partner technologiczny
Orange
Partnerzy
Województwo Małopolskie Urząd Miasta Krakowa
Współorganizatorzy
Uniwersytet Krakowskie
Organizator
NCK
Pod patronatem
Ministerstwo
Partnerzy medialni
Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo Logo